II KZ 7/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 kwietnia 2025 r.
SSN Małgorzata Gierszon
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2025 r.,
zażalenia pełnomocnika J. S.
na zarządzenie Kierownika Sekcji Postępowania Przygotowawczego
XIV Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie
z dnia 6 lutego 2025 r., w sprawie XIV Kp 2160/24, o odmowie przyjęcia kasacji
p o s t a n o w i ł
utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.
UZASADNIENIE
Kierownik Sekcji Postępowania Przygotowawczego XIV Wydziału Karnego
Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie zarządzeniem z dnia 6
lutego 2025, w sprawie XIV Kp 2160/24 odmowiła przyjęcia kasacji pełnomocnika
J.S. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z
dnia 16 grudnia 2024 r., XIV Kp 2160/24, w przedmiocie utrzymania w mocy
postanowienia asesora Prokuratury Rejonowej Warszawy-Mokotów w Warszawie o
odmowie wszczęcia śledztwa jako niedopuszczalnej.
Uzasadniając tę decyzję stwierdziła, że zgodnie z art. 519 k.p.k.
kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego
postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o
umorzeniu postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego określonego w
art. 93a Kodeksu karnego.
II KZ 7/25
2
Zażalenie na to zarządzenie wniósł pełnomocnik J. S. , który zaskarżył
je w całości i zarzucił mu obrazę art. 519 k.p.k. w zw. z art. 530 § 1 k.p.k. i w zw. z
art. 429 § 1 k.p.k. poprzez błędne przyjęcie, że w przedmiotowym stanie
faktycznym sprawy kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy i wskutek tego
odmówienie przyjęcia kasacji skarżącej, podczas gdy zgodnie z normami prawa
karnego kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego kończącego postępowanie, a poprzez „wyrok kończący
postępowanie" należy rozumieć takie orzeczenie, które prawnie wyłącza możliwość
dalszego zwykłego toku instancji, a do tej kategorii należy postanowienie Sądu,
którym utrzymano w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
przygotowawczego, co za tym idzie skarżącej przysługuje nadzwyczajny środek
odwoławczy w postaci kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-
Mokotowa w Warszawie z dnia 16 grudnia 2024 roku, sygn. akt XIV Kp 2160/24. W
związku z tym zarzutem pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia
o odmowie przyjęcia kasacji w całości i przyjęcie do rozpoznania wniesionej kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne. Kluczowe w badanej sprawie jest
stwierdzenie, że kasacją zostało zaskarżonego orzeczenie nie mające charakteru
orzeczenia wymienionego w art. 519 k.p.k. Skarżący skupił się w argumentacji
zawartej w zażaleniu na charakterze postanowienia wydanego przez Sądu
Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 16 grudnia 2024 r., XIV
Kp 2160/24. Stwierdzenie, że to orzeczenie ma charakter orzeczenia kończącego
postępowanie w sprawie przesądzać ma o dopuszczalności kasacji.
Tymczasem w art. 519 k.p.k., który dotyczy orzeczeń podlegających
zaskarżeniu kasacją przez strony, wymieniono „prawomocny wyrok sądu
odwoławczego kończący postępowanie", a nie „prawomocne orzeczenie" mające
taki charakter. W związku z tym jako nierzetelne należy ocenić powołanie przez
obrońcę orzeczeń Sądu Najwyższego, z których wynosi on, że forma orzeczenia
kończącego postępowanie nie ma znaczenia, gdy tymczasem te orzeczenia nie
dotyczą dopuszczalności kasacji wnoszonej przez strony na podstawie art. 519
k.p.k., a kasacji wnoszonej na podstawie art. 521 k.p.k. Wymieniony w tym ostatnim
II KZ 7/25
3
przepisie katalog orzeczeń, od których Prokurator Generalny, Rzecznik Praw
Obywatelskich, jak również Rzecznik Praw Dziecka, mogą wnieść kasację jest
szerszy.
W konsekwencji, strona ma prawo wnieść kasację tylko od orzeczeń
wymienionych w art. 519 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
