Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2016-02-16
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II KZ 2/16
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Szewczyk
w sprawie G. B. i R. B.
skazanych z art. 158 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 lutego 2016 r.,
zażalenia obrońcy skazanych
na zarządzenie Sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKo [...],
o odmowie przyjęcia zażalenia
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt II AKo [...], Sąd Apelacyjny w […] oddalił wniosek obrońcy skazanych G. B. i R. B. o wznowienie postępowania.
Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanych podnosząc zarzut obrazy przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz „przekazanie zażalenia sądowi właściwemu do jego rozpoznania”.
Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKo [...], Sędzia II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia zażalenia obrońcy skazanych G. B. i R. B., jako niedopuszczanego z mocy ustawy.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył obrońca G. B. i R. B. i zarzucił obrazę prawa procesowego, tj.:
1.art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przedstawiony nowy dowód nie ma wpływu na ustalenia postępowania i nie podważa dotychczasowego materiału dowodowego;
2.art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k., poprzez niezastosowanie i nieprzeprowadzenie czynności sprawdzających polegających na przesłuchaniu świadka A. L. oraz braku dopuszczenia dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w P. tj. protokołu przesłuchania tego świadka, w którym zeznała ona w sposób odmienny w stosunku do postępowania objętego wznowieniem.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zaś podniósł, iż art. 547 § 1 k.p.k. „w sposób nieuzasadniony uniemożliwia stronie dokonanie weryfikacji prawidłowości czynności procesowych w sprawie o wznowienie postępowania”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 547 § 1 k.p.k., którego racjonalność skarżący usiłuje podważać, na postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postępowania przysługuje zażalenie, chyba że orzekł o tym sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy.
W rozpoznawanej sprawie postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania wydał Sąd Apelacyjny w […] Dyspozycja art. 547 § 1 k.p.k. zatem wprost przesądza, że zażalenie na to postanowienie jest niedopuszczalne z mocy ustawy.
Wobec powyższego zaskarżonym zarządzeniem zasadnie odmówiono przyjęcia wniesionego przez obrońcę skazanych G. B. i R. B. zażalenia.
Podkreślić przy tym trzeba, że powyższej oceny zaskarżonego zarządzenia nie może zmienić przekonanie skarżącego o merytorycznej bezzasadności postanowienia o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania nie zamyka skazanym G. B. i R. B. możliwości dalszego ubiegania się o wznowienie postępowania, o ile powołane zostaną nowe okoliczności bądź podstawy.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[l.n]
