Art. 547.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 547 KPK reguluje skutki rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania oraz możliwość zaskarżenia wydawanych w tym zakresie rozstrzygnięć. Paragraf 1 pozwala wnieść zażalenie na postanowienie oddalające wniosek albo pozostawiające go bez rozpoznania. W obu tych przypadkach chodzi o postanowienie dotyczące samego wniosku o wznowienie. Wyjątek dotyczy sytuacji, w której takie rozstrzygnięcie wydał sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy. Jeżeli sąd orzeka o wznowieniu postępowania, co do zasady uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. Przepis rozróżnia więc rodzaj decyzji sądu, organ wydający decyzję oraz konsekwencje tych elementów dla prawa do zaskarżenia.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis ma zastosowanie w postępowaniu dotyczącym wznowienia, a więc wtedy, gdy sąd rozpatruje wniosek w tej sprawie lub wydaje rozstrzygnięcie po jego uwzględnieniu. Znaczenie ma rodzaj rozstrzygnięcia: inaczej ustawodawca traktuje oddalenie wniosku, inaczej wznowienie postępowania, a inaczej wyrok uniewinniający albo umarzający postępowanie po uchyleniu zaskarżonego orzeczenia. Dopuszczalność zażalenia z § 1 zależy również od tego, który sąd orzekł. Gdy sąd wznowi postępowanie i skieruje sprawę do ponownego rozpoznania, § 2 wyłącza środek odwoławczy od tego orzeczenia. Natomiast § 3 przewiduje środek odwoławczy od wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie, z wyjątkiem orzeczeń Sądu Najwyższego wskazanych w § 4. Art. 547 KPK nie określa samodzielnych podstaw wznowienia, lecz wskazuje następstwa procesowe konkretnych rodzajów orzeczeń.

Przykład z codziennej praktyki

Osoba składa wniosek o wznowienie postępowania karnego, wskazując nowe fakty lub dowody, a sąd oddala ten wniosek postanowieniem. Jeżeli nie jest to postanowienie wydane przez sąd apelacyjny ani przez Sąd Najwyższy, Art. 547 § 1 KPK przewiduje możliwość wniesienia zażalenia. W innym wariancie sąd uwzględnia wniosek, uchyla wcześniejsze zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. Wtedy od samego orzeczenia o wznowieniu nie przysługuje środek odwoławczy, choć dalsze postępowanie będzie prowadzone ponownie przez właściwy sąd.

Częste nieporozumienia lub błędy

Nie każde rozstrzygnięcie wydane w związku z wnioskiem o wznowienie można zaskarżyć w taki sam sposób, ponieważ ustawa wyraźnie różnicuje te sytuacje. W szczególności nie należy utożsamiać zażalenia na oddalenie lub pozostawienie wniosku bez rozpoznania ze środkiem odwoławczym od orzeczenia o wznowieniu. Błędem byłoby także pominięcie, że orzeczenia Sądu Najwyższego wymienione w § 4 nie podlegają środkowi odwoławczemu. Samo wznowienie nie oznacza jeszcze uniewinnienia, ponieważ § 2 jako zasadę wskazuje uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyrok wydany na posiedzeniu należy doręczyć stronom, co wynika wprost z § 5. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.