Sygn. akt II KZ 14/17
POSTANOWIENIE
Dnia 11 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 11 maja 2017 r.,
w sprawie Z. K.,
skazanego z art. 244 k.k. i in.,
zażalenia skazanego,
na zarządzenie Przewodniczącej IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K.,
z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt IV Kzw (…),
o odmowie przyjęcia kasacji
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego w J. z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt II Ko (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 lutego 2017 r., sygn. akt IV Kzw (…), zarządzono wobec Z. K. wykonanie warunkowo zawieszonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (…).
W piśmie z dnia 8 marca 2017 r. skazany Z. K. złożył do Sądu Okręgowego w K. kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 litego 2017 r., sygn. akt IV Kzw (…).
Zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt IV Kzw (…), Przewodnicząca IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówiła przyjęcia kasacji skazanego Z. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie IV Kzw (…).
Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skazany Z. K., podnosząc że złożył do akt sprawy szereg pism procesowych, a także przedstawiając argumenty dotyczące między innymi zasadności skazania go przez Sąd Rejonowy w J. w sprawie o sygn. II K (…), czy też wartości dowodowej zeznań przesłuchanych w ww. sprawie świadków.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Zażalenie skazanego nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 519 k.p.k. od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a Kodeksu karnego może być wniesiona kasacja. We wszystkich pozostałych przypadkach postanowienia sądów mogą być skarżone kasacją jedynie przez podmioty szczególne wskazane w art. 521 k.p.k.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia kasacją stało się postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej wobec skazanego Z. K. kary pozbawienia wolności. Sporządzenie i wniesienie kasacji przez stronę było zatem niedopuszczalne i słusznie wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.
We wniesionym przez skazanego zażaleniu nie przedstawiono żadnych argumentów przemawiających za uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. Skarżący szeroko opisał bowiem w tym środku odwoławczym między innymi swoją sytuację osobistą, wymienił podejmowane czynności urzędowe czy wyraził swoją opinię w przedmiocie zasadności skazania go przez Sąd Rejonowy w J., przy czym okoliczności te należy ocenić jako bezprzedmiotowe dla kwestii zasadności odmowy przyjęcia kasacji w przedmiotowej sprawie. Odnośnie zaś niezaznajomienia się przez skazanego z aktami sprawy wskazać należy, że na k. 449 znajduje się podpisane przez Z. K. oświadczenie, iż w dniu 6 kwietnia 2017 r. zapoznał się z trzema tomami akt sprawy.
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.