II KO 90/21

Sygn. akt II KO 90/21

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie M. L.

skazanego z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2021r.

wniosku skazanego

o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 kwietnia 2019r. (sygn. akt XVIII K (…)), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 listopada 2019r. (sygn. akt II AKa (…)),

na podstawie art. 542§3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności,

2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca M. L. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 kwietnia 2019r. sygn. akt XVIII K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 listopada 2019r. w sprawie o sygn. akt II AKa (…).

Jak wynika z treści uzasadnienia tego wniosku, skazany podnosi w nim okoliczności związane z prawidłowością zabezpieczenia dowodów na miejscu zdarzenia – miał on nadepnąć na ślad krwi, gdy został doprowadzony do mieszkania pokrzywdzonego przez funkcjonariuszy policji wykonujących tam czynności śledcze. We wniosku wskazano też na brak zabezpieczenia linii papilarnych w tym mieszkaniu, a także wadliwą ocenę przez biegłych obrażeń, których doznał pokrzywdzony.

Wniosek niniejszy jest kolejnym wnioskiem o wznowienie postępowania złożonym w niniejszej sprawie. Poprzednie, o sygn. akt II KO (…) i II KO (...) również zakończyły się odmową ich przyjęcia z powodu oczywistej bezzasadności.

Niniejszy wniosek również nie może być uznany za zasadny skoro nie został on oparty na żadnej z podstaw wymienionych w Kodeksie postępowania karnego.

W treści swego pisma skazany odwołuje się do nowych faktów, które nie były znane Sądom rozpoznającym sprawę – a więc do przesłanki z art. 540§1 pkt 2 k.p.k. Rzecz jednak w tym, że dla poparcia swego stanowiska wskazuje na notatkę służbową opisującą jego doprowadzenie na miejsce zdarzenia. Bezsprzecznie tym samym wnioskodawca wskazuje na notatkę urzędową z dnia 5 sierpnia 2018r. sporządzoną przez sierż. sztab. M. R., a znajdującą się na k. 4 akt sprawy. Nie jest to zatem żaden nowy dowód w sprawie, lecz zapisek, który od pierwszych czynności w sprawie znajdował się w aktach. Znany był zarówno stronom, jak i Sądom rozpoznającym sprawę, nie istniały też żadne przeszkody do powoływania się na jego treść w trakcie rozpraw. Dowód ten nie ma zatem cechy „nowości”, a więc tej, która pozwalałaby na jego podstawie prowadzić postępowanie wznowieniowe.

Podobnie pozostałe okoliczności przywołane przez wnioskodawcę. Podstawą do wznowienia postępowania nie może wszak stać się ani odmienna ocena opinii biegłego – polemika z jej treścią i przedstawienie odmiennych ocen w tym zakresie możliwe było w toku postępowania instancyjnego w sądach. Nie może być też powodem wznowienia postępowania brak zabezpieczenia jakiegoś dowodu, który hipotetycznie mógł istnieć na miejscu zdarzenia.

W tej sytuacji, taki wniosek należało oddalić jako oczywiście bezzasadny, w trybie art. 545§3 k.p.k., bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia jego braków formalnych, takich jak niesporządzenie go przez adwokata i brak opłaty.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.