POSTANOWIENIE

Dnia 19 kwietnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie F. Z.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. i innych
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 kwietnia 2023 r.,
‎wystąpienia Sąd Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Radomiu.

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2023 r. wpłynął do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku akt oskarżenia przeciwko F. Z. m.in. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art., 279 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Postanowieniem z dnia 17 marca 2023 r., w sprawie II K 340/23, Sąd ten zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając ten wniosek Sąd wskazał, że wymieniony czyn zarzucany oskarżonemu popełniony został m.in. na szkodę prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lublinie, która podlega mu miejscowo. W uzasadnieniu postanowienia dodano, że pokrzywdzony pełni funkcję Zastępcy Prokuratora Rejonowego i w codziennej pracy zajmuje się oceną trafności orzeczeń zapadających w I instancji w II Wydziale Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku oraz spraw przekazanych do rozpoznania z Prokuratury Rejonowej w Lublinie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 37 k.p.k. wystąpienie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu winno być uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2023 r., V KO 118/22 (LEX nr 3457904), „Dobro wymiaru sprawiedliwości musi być (…) rozumiane nie tylko jako wymóg zapewnienia bezstronności subiektywnej sądu, ale ma na celu także zabezpieczenie zewnętrznych pozorów bezstronności (aspekt obiektywny bezstronności).”

Fakt, że sprawa dotyczy przestępstwa popełnionego m.in. na szkodę prokuratora Prokuratury właściwej w sprawach rozpoznawanych w Sądzie, który wystąpił o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. przemawia za potrzebą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania. Przyczyną takiej decyzji jest możliwość wytworzenia w opinii publicznej i u oskarżonego przeświadczenia, że sprawa nie jest rozpoznawana w sposób obiektywny, bezstronny. Bez względu na to, czy taki wpływ rzeczywiście by nastąpił, to obowiązek dbania także o zewnętrzne pozory bezstronności wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[SOP]

[ł.n]