II KO 205/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 19 listopada 2025 r.
SSN Michał Laskowski
w sprawie J. C.
skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.
w zw. z art. 12 § 1 k.k.
na posiedzeniu bez udziału stron,
po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2023 r.,
sygn. akt II AKa 17/22, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Warszawie z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt VIII K 262/18,
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku
wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 15 lutego 2023 r., po rozpoznaniu
apelacji oskarżyciela publicznego oraz m.in. obrońcy J. C. , utrzymał w mocy wyrok
Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 września 2021 r. i ostatecznie m.in. J. C.
został uznany za winnego popełnienia czynu zabronionego z art. 286 § 1 k.k. w zw.
z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to wymierzono mu karę 6 miesięcy
pozbawienia wolności i roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na
wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, a na podstawie
II KO 205/25
2
art. 46 § 1 k.k. orzeczono obowiązek solidarnego naprawienia szkody. Kasacja w
sprawie nie została wywiedziona.
Na obecnym etapie postępowania skazany domagał się wznowienia
postępowania w jego sprawie argumentując wniosek tym, że zapadłe orzeczenie
skazujące jest niesprawiedliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., postępowanie zakończone
prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli po wydaniu orzeczenia ujawnią się
nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi wskazujące na to, że skazany
nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze.
W judykaturze utrwalony jest pogląd, że wznowienie postępowania propter nova
możliwe jest wyłącznie wtedy, gdy nowe fakty i dowody z bardzo wysokim stopniem
prawdopodobieństwa podważają ustalenia faktyczne dokonane w prawomocnie
zakończonym procesie i rysują perspektywę uniewinnienia skazanego w ponownym
postępowaniu albo skazania go za przestępstwo zagrożone karą łagodniejszą. Co
więcej, ich wartość dowodowa powinna być oceniana w ścisłym powiązaniu z
materiałem dowodowym będącym podstawą orzeczenia kwestionowanego w
postępowaniu wznowieniowym (por. post. SN: z 8 maja 2013r., V KO 21/13, z 16
lipca 2013r., III KO 19/13, z 21 listopada 2012r., IV KO 59/12). Ponadto to na
wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania istnienia podstaw wznowieniowych (por.
post. SN z 21 listopada 2012r., IV KO 62/12).
Wskazanych wymogów nie dopełnił J. C. w osobiście złożonym wniosku
wznowieniowym. Skazany nie wykazał żadnych okoliczności, które mogłyby być
choćby hipotetycznie rozważane jako podstawy wznowienia postępowania. Podane
przez wnioskodawcę uchybienia były kolejną próbę zakwestionowania
prawidłowości procedowania organów wymiaru sprawiedliwości i wyrażały
niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Stwierdzenie oczywistej
bezzasadności wniosku skazanego legło u podstaw odmowy jego przyjęcia w trybie
art. 545 § 3 k.p.k.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[JJ.]
[a.ł]
II KO 205/25
3
