II KK 92/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 28 kwietnia 2025 r.
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu bez udziału stron
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 kwietnia 2025 r.
sprawy D. D.
skazanego z art. 178a § 1 k.k.
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt V Ka 806/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie
z siedzibą w Świdniku
z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 1509/23,
p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie
kasacyjne.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z 25 września 2024 r. utrzymał w mocy
zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie
z siedzibą w Świdniku z 20 czerwca 2024, mocą którego D. D. uznano za winnego
popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. i za to skazano go na karę grzywny oraz
orzeczono środki karne z art. 42 § 2 k.k. i art. 43a § 2 k.k.
II KK 92/25
2
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty
rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa
procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 440 k.p.k. i zażądał
uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego
rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Lublinie wniósł o
pozostawienie jej bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w
razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie
to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu
bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej
sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o
których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku
skazującego na karę grzywny. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek
zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w
art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie
art. 531 § 1 k.p.k.
Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art.
636 § 1 k.p.k.
[J.J.]
[r.g.]
