II KK 522/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 czerwca 2026 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie R.M.
skazanego za czyn z art. 148 § 1 k.k.
po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 czerwca 2026 r.
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki
posiłkowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 481/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. akt V K 109/23,
p o s t a n o w i ł:
1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.,
art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 523 § 3 k.p.k. pozostawić kasację bez
rozpoznania;
2. kosztami procesu za postępowanie kasacyjne obciążyć
oskarżycielkę posiłkową M.B.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja
2025 r., sygn. akt II AKa 481/24 uznał oskarżonego R.M. za winnego zabójstwa
D.B., tj. popełnienia czynu z art. 148 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 25 lat
II KK 522/25
2
pozbawienia wolności. Rozstrzygnął również o odpowiedzialności karnej dwóch
innych oskarżonych.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych,
prokuratora oraz pełnomocników oskarżycielki posiłkowej, Sąd Apelacyjny w
Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 481/24, zmienił
zaskarżony wyrok, przy czym w odniesieniu do R.M. w ten sposób, że ustalił, iż
przypisanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 2 lat 6 miesięcy
pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Sochaczewie z
dnia 16 lipca 2013 r. sygn. II K 221/12 za umyślne przestępstwo podobne z art. 280
§ 1 k.k., nadto przyjął, że swoim zachowaniem przekroczył granice obrony
koniecznej, czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. w brzmieniu
obowiązującym przed dniem 1 października 2023 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z
art. 64 § 1 k.k. w zw. z art.25 § 2 k.k. i za to wymierzył R.M. karę 15 lat pozbawienia
wolności. Wyrok zawiera również inne rozstrzygnięcia.
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik
oskarżycielki posiłkowej. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej R.M. na niekorzyść
tego skazanego, zarzucając rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na
treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k.
(skarżący przekonywał, że okoliczności zdarzenia wykluczały „całościową ocenę
działania oskarżonego w warunkach określonych w art. 25 § 2 k.k., jak to przypisał
sąd odwoławczy”). Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku co do wymienionego
skazanego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi
Apelacyjnemu w Warszawie.
W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Regionalnej wniósł o jej
oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
W Sądzie Apelacyjnym w Warszawie kasacja została przyjęta i wraz z
aktami sprawy przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Autor kasacji, ale też prokurator udzielający na nią odpowiedzi i
Przewodnicząca Wydziału, która stwierdziła, że kasacja „odpowiada warunkom
formalnym” i na podstawie art. 530 § 1 k.p.k. zarządziła jej przyjęcie (k. 2533 akt
sprawy), najwyraźniej nie dostrzegli, że art. 523 § 3 k.p.k. stanowi, iż kasację na
II KK 522/25
3
niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo
umorzenia postępowania. Zatem a contrario nie jest dopuszczalne wniesienie
kasacji na niekorzyść, gdy osoba, której dotyczy kasacja, została prawomocnie
skazana, jak to ma miejsce w przypadku R.M. Co prawda art. 523 § 4 k.p.k. stanowi,
że ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych
w art. 439 k.p.k. oraz przez podmioty wymienione w art. 521 k.p.k., ale w kasacji
wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej nie sygnalizowano, iż
zaistniało uchybienie wskazane w art. 439 k.p.k.
Mając zatem na uwadze, że przedmiotowa kasacja autorstwa strony jest
niedopuszczalna z mocy ustawy, wobec czego jej przyjęcie w Sądzie Apelacyjnym
w Warszawie było nieprawidłowe, Sąd Najwyższy orzekł jak w pkt 1 postanowienia,
co skutkowało w pkt 2 obciążeniem oskarżycielki posiłkowej kosztami procesu za
postępowanie kasacyjne, zgodnie z art. 637a k.p.k. oraz art. 637 § 1 w zw. z art.
636 § 1 k.p.k.
[WB]
[r.g.]
