II KK 472/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
w sprawie B.S.
skazanej z art. 178 a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu,
w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 10 grudnia 2025 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim
z dnia 15 września 2025 r., sygn. akt II K 586/25,
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
umarza postępowanie w sprawie, a kosztami procesu w sprawie
obciąża Skarb Państwa.
Jacek Błaszczyk
Marek Pietruszyński
Jarosław Matras
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 września 2025 r., w sprawie o sygn. akt II K 586/25, Sąd
Rejonowy w Radzyniu Podlaskim uznał B.S. za winną
II KK 472/25
2
czynu z art. 178 a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178 a § 1 k.k. w zw. z art. 37a §
1 k.k. skazał ją na karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając na
podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 złotych. Nadto
w wyroku tym, na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k., orzeczono wobec
oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, a
na podstawie art. 43a § 2 k.k. świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz
Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W wyroku tym
znalazło się rozstrzygnięcie dotyczące zaliczenia na poczet orzeczonego zakazu
prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okresu zatrzymania prawa jazdy
oraz o przepadku dowodów rzeczowych i kosztach postępowania.
Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu
23 września 2025 r.
Kasację na korzyść oskarżonej wniósł Prokurator Generalny podnosząc
zarzut rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1
pkt 5 k.p.k., polegającego na przeprowadzeniu postępowania i wydaniu wobec B.S.
wyroku skazującego, podczas gdy oskarżona ta zmarła przed jego wydaniem, co
stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt
9 k.p.k.
Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i
umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej
uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Z dołączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu zgonu (k. 93) wynika,
że w dniu […] września 2025 r. oskarżona B.S., zmarła, a w dniu 15 września 2025
r. wydany został wobec niej wyrok skazujący. Choć sąd pierwszej instancji nie miał
w dacie wydania wyroku wiedzy co do śmierci oskarżonej, to jest oczywiste, że w
dacie wyrokowania istniała przeszkoda procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
Prawidłowym postąpieniem powinno być zatem wówczas umorzenie postępowania.
Skoro jednak do wydania wyroku skazującego doszło, to konieczne stało się
II KK 472/25
3
uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego. Orzeczenie o
kosztach procesu wynika z treści art. 632 pkt 2 k.p.k.
Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.
Jacek Błaszczyk
[WB]
[a.ł]
Marek Pietruszyński Jarosław Matras
