POSTANOWIENIE

Dnia 29 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Wiliński

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 maja 2024 r.

w sprawie P. K.

skazanego za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 3 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy zast. art. 4 § 1 k.k. i inne

wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 200/22

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku.

UZASADNIENIE

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy nie tylko charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność, ale nadto gdy w ich świetle wykonanie orzeczenia może doprowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacjach obrońców skazanego P. K. argumentacja nie jest tego rodzaju, aby prowadziła do uznania, iż przesłanki te zostały spełnione w stopniu uzasadniającym wstrzymanie wykonania wyroku.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.

[PGW]

[ms]

‎