II Ka 199/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 199/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Brzozowie z dnia 20 marca 2025 r.

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☐

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

Nie dotyczy.

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

Nie dotyczy.

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Nie dotyczy.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Nie dotyczy.

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1

Obraza przepisów postępowania, mająca istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie : art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 92 k.p.k. polegającą na oparciu treści wyroku na selektywnie wybranym materiale dowodowym oraz poprzez dokonanie oceny dowodów z przekroczeniem zasady swobodnej oceny,
w szczególności poprzez:

• uznanie za niewiarygodne w części wyjaśnień oskarżonego, złożonych w postępowaniu przygotowawczym, wskazujących na fakt, iż przyczyną jego wizyty w domu byłej żony była chęć spotkania się
z córkami, natomiast brak wpłat rat alimentacyjnych oskarżony uzasadniał trudną sytuacja materialną i niemożnością podjęcia zatrudnienia, z powodu przebywania w zakładzie karnym, przydanie waloru wiarygodności, konsekwentności i spójności zeznaniom L. T. (1), które to w świetle pozostałego materiału dowodowego jawią się jako nielogiczne i niespójne

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Słusznie Sąd I instancji dał wiarę zeznaniom świadka L. T. (1), który przedstawił wizytę oskarżonego jako mającą związek nie z chęcią spotkania się z dziećmi, ale jako okoliczność do grożenia L. T. w związku z jego związaniem się z pokrzywdzoną M. M.. Co prawda w zakresie przestępstwa z art. 190§1 k.k. na szkodę L. T. (1), pokrzywdzony cofnął wniosek na etapie postępowania sądowego /k. 180/, jednakże ocena tego zabiegu procesowego jest dla Sądu II Instancji jednoznaczna, gdyż działanie oskarżonego podyktowane było zazdrością a o pokrzywdzeni boją się go i boją się zemsty z jego strony, na wypadek wyroku skazującego. Stąd teŻ postawa pokrzywdzonej M. M. odmawiającej składania zeznań na rozprawie /k. 47/ i bezskutecznie próbującej cofnąć wniosek o ściganie /k. 182/.

W tej sytuacji zachowanie oskarżonego w dniu 31 października 2020 r. wskazywało tylko i wyłącznie na złożeniu wizyty L. T. (1) i M. M. tylko i wyłącznie w celu grożenia pokrzywdzonym i było to ewidentne naruszenie zakazu zbliżania się przez oskarżonego do pokrzywdzonej i nie miało nic wspólnego z chęcią odwiedzenia dzieci, o których oskarżony miałby sobie przypomnieć będąc kompletnie pijanym. Zatem linia obrony oskarżonego słusznie nie została uznana za wiarygodną przez Sąd Rejonowy w Brzozowie.

Słusznie też Sąd I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których brak wpłat rat alimentacyjnych oskarżony uzasadniał trudną sytuacja materialną i niemożnością podjęcia zatrudnienia, z powodu przebywania w zakładzie karnym.

Oskarżony w sposób długotrwały uchylał się od alimentacji, postepowanie przygotowawcze było zawieszone z uwagi na ukrywanie się oskarżonego i w tym czasie oskarżony nie odbywał kary pozbawienia wolności. Jako osoba młoda, zdrowa miał możliwość podjęcia pracy zarobkowej i płacenia alimentów. Wobec tego twierdzenia oskarżonego w w/w zakresie zostały złożone tylko i wyłącznie w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej.

„Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., gdy stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i znalazło to odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku” ( wyrok SN z dnia 6 stycznia 2004 r. V KK 60/03, LEX nr 104378 ).

Wobec tego zarzut ten na uwzględnienie nie zasługuje.

Lp.

Zarzut

2

Błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, stanowiący konsekwencję naruszeń prawa procesowego w zakresie prawidłowości wnioskowania,
o których mowa wyżej, polegający na błędny uznaniu, że oskarżony Ł. M. dopuścił się zarzucanych mu czynów w sytuacji, gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do odmiennych wniosków.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd I instancji ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie poczynił na podstawie zeznań świadka L. T. (1), częściowych wyjaśnień oskarżonego i na dowodach z dokumentów / odpisy, wyroków skazujących, decyzji, dokumenty z opieki społecznej itp. /, które w sposób jednoznaczny wskazują na popełnienie przez oskarżonego przypisanych mu czynów.

„Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest słuszny tylko wtedy, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może sprowadzać się jednak do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, lecz do wykazania jakich konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych” ( vide: SN I KR 197/74, OSNKW 1975, nr 5, poz. 58 ).

Reasumując, Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, a sama apelacja sprowadza się tylko do odmiennej oceny materiału dowodowego przez obrońcę oskarżonego
i jest jedynie polemiką ze słusznymi i trafnymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd orzekający.

Lp.

Zarzut

3

Z ostrożności procesowej rażącą niewspółmierność kary —poprzez wymierzenie oskarżonemu kary niewspółmiernie surowej
i nieuwzględnienie przy wymiarze kary jego sytuacji majątkowej
i osobistej oraz jego zachowania się po popełnieniu czynu zabronionego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na gruncie art. 438 pkt 4 kpk nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby w potocznym znaczeniu tego słowa - : „rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować ( wyrok SN II KRN 189/94 OSNP. I Pr. Nr 5, poz. 18; porównaj również W. Grzeszczyk _ „ Kodeks postępowania karnego – komentarz”, Wyd. Praw. Lexis Nexis Warszawa 2003, str. 390-391, teza 7-8 ).

Z sytuacją taką nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, w której wymierzoną oskarżonemu karę / kary jednostkowe i kara łączną / uznać należy za sprawiedliwą i słuszną, a zważywszy na dotychczasową karalność oskarżonego oraz okoliczności popełnienia przez niego czynu, kary tej nie można uznać za rażąco niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować, o czym przekonuje uzasadnienie zaskarżonego wyroku /k. 65-67/.

Wobec tego zarzut apelacji na uwzględnienie nie zasługuje.

Wniosek

- o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a to Sądowi Rejonowemu w Brzozowie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi i instancji do ponownego rozpoznania, jest bezzasadny. Dotychczas bowiem przeprowadzone postępowanie przez Sąd Orzekający nie wymaga uzupełnienia, a dokonana ocena dowodów nie wymaga korekty.

Wniosek

- o zwolnienie oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu za II Instancję.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Brak majątku i obciążenie oskarżonego należnościami alimentacyjnymi uzasadnia zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych i opłaty. Fakt występowania w sprawie obrońcy z urzędu uzasadnia zasądzenie na jego rzecz kosztów obrony z urzędu wg norm taryfowych czyli w kwocie 1033,20 zł wraz z VAT.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Nie dotyczy.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Nie dotyczy.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok należało uznać za słuszny i trafny. Ocena dowodów została dokonana przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z zasadami wiedzy logiki i doświadczenia życiowego. Sąd uwzględnił całokształt okoliczności zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, a uzasadnienie logicznie przekonuje do zajętego stanowiska oraz do poszczególnych rozstrzygnięć. Wymierzona kara jest karą sprawiedliwą. Apelacja obrońcy oskarżonego stanowi jedynie bezzasadną polemikę z prawidłową w sprawie oceną dowodów i właściwymi ustaleniami faktycznymi.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Nie dotyczy.

Zwięźle o powodach zmiany

Nie dotyczy.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Nie dotyczy.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Nie dotyczy.

4.1.

Nie dotyczy.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Nie dotyczy.

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Nie dotyczy.

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Odwoławczy zwolnił w całości oskarżonego Ł. M. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa, mając na uwadze iż oskarżony oczekuje na wdrożenie do wykonania kary pozbawienia wolności, nie ma on źródeł dochodu, ani żadnego majątku, jest obciążony alimentami, zatem uiszczenie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze mogłoby być dla niego zbyt uciążliwe.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina i kara

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana