I ZI 17/25
ZARZĄDZENIE Dnia 15 stycznia 2026 r.
1. Na podstawie art. 80 § 2a i 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 poz. 334; dalej:
„u.s.p.”) w zw. z art. 13 k.p.k. oraz art. 120 § 2 k.p.k. odmówić
przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenie na pociągnięcie do
odpowiedzialności karnej X. Y. – sędziego Sądu Okręgowego w
G. z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku w postaci
braku przesłania wniosku sporządzonego i podpisanego przez
pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem oraz braku
przesłania odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu
wskazującego sprawę (sygnaturę akt pod którą został
zarejestrowany), w której immunitet ma być uchylony, pomimo
wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia;
2. Odpis zarządzenia doręczyć I. N. wraz z pouczeniem, że na
niniejsze zarządzenie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego –
Izby Odpowiedzialności Zawodowej w terminie zawitym 7 dni od dnia
jego doręczenia;
3. Sprawę zakreślić w repertorium I ZI, jako załatwioną.
UZASADNIENIE
I. N. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y.
– sędziego Sądu Okręgowego w G. o czyn z art. 18 § 3 k.k. (wniosek wraz z
załącznikami – k. 3-27).
Sprawozdawca zarządzeniem z dnia 2 października 2025 r. wezwał I. N. do
uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku poprzez przesłanie wniosku
I ZI 17/25
2
sporządzonego i podpisanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub
adwokatem oraz przesłanie odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu
wskazującego sprawę (sygnaturę akt pod którą został zarejestrowany), w której
immunitet ma być uchylony w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod
rygorem odmowy przyjęcia wniosku w razie nieusunięcia braku w wyznaczonym
terminie (zarządzenie – k. 44).
Przesyłka zaadresowana do I. N. została zwrócona do tut. sądu po
dwukrotnej awizacji w dniach 9 października 2025 r. i 17 października 2025 r., zaś
na podstawie art. 139 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. została ona dołączona do akt
sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 24 października 2025 r. (przesyłka - k. 46-
47).
Przepis art. 119 § 1 k.p.k. określa wymogi formalne, jakie winno spełniać
każde pismo procesowe składane przez strony w procesie karnym, a więc także
wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 k.p.k. powołanego wyżej art. 119 k.p.k. wniosek
o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności – będący pismem
procesowym – winien zawierać oznaczenie sprawy karnej, której dotyczy. Innymi
słowy wnioskodawca ma obowiązek wskazać konkretne postępowanie karne, które
jest prowadzone przeciwko sędziemu, stawiane mu zarzuty oraz organ sądowy,
przed którym to postępowanie się toczy. Uchylenie immunitetu sędziemu nie może
bowiem nastąpić in abstracto, lecz tylko w konkretnej sprawie i w zakresie
konkretnych czynów zarzucanych sędziemu. Poza tym, w myśl art. 80 § 2a u.s.p.
wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli
nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez
adwokata albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
Natomiast jak stanowi art. 80 § 2b u.s.p., jeżeli wniosek o zezwolenie na
pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie odpowiada warunkom
formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub
jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia,
odmawia jego przyjęcia.
Wobec faktu, że wnioskodawca I. N. w wyznaczonym terminie nie uzupełnił
powyżej wskazanego braku formalnego, należało zarządzić jak na wstępie.
I ZI 17/25
3
[M. T.]
[r.g.]