I KZ 8/21

Sygn. akt I KZ 8/21

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie B.H., obwinionej z art. 53 ustawy o izbach lekarskich,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2021 r.

zażalenia pokrzywdzonego K. S.,

na zarządzenie Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego,

z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. akt NSL Rep. (…),

o odmowie przyjęcia zażalenia do rozpoznania.

na podstawie art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.

postanowił:

pozostawić wniesione zażalenie bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Lekarski postanowieniem z dnia 9 września 2020 r. odmówił zwolnienia pokrzywdzonego K. S. od uiszczenie opłaty od kasacji oraz ustanowienia mu pełnomocnika z urzędu celem złożenia kasacji.

Zażalenie na to postanowienie wniósł pokrzywdzony.

Przewodniczący Naczelnego Sądu Lekarskiego zarządzeniem z dnia 25 listopada 2020 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 112 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich, odmówił przyjęcia zażalenia do rozpoznania.

Zarządzenie to zostało zaskarżone przez pokrzywdzonego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić je bez rozpoznania.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 528 § 1 k.p.k. środek odwoławczy nie przysługuje na odmowę:

1.zwolnienia od uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 527 § 1 k.p.k.;

2.wyznaczenia adwokata lub radcy prawnego w celu sporządzenia kasacji oraz

3.przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zdanie pierwsze k.p.k.

Wniesienie więc zażalenia na postanowienie o odmowie zwolnienia pokrzywdzonego od uiszczenie opłaty od kasacji oraz ustanowienia mu pełnomocnika z urzędu celem złożenia kasacji było niedopuszczalne z mocy prawa i powinno skutkować wydaniem zarządzenia o charakterze administracyjnym, a zatem złożeniem zażalenia do akt sprawy (zob. Komentarz do art. 528 k.p.k., J. Matras, Lex 2018). W takiej sytuacji tym bardziej na tego rodzaju zarządzenie nie przysługuje żadne zażalenie. Błędne pouczenie strony o możliwości wniesienia zażalenia nie może bowiem kreować kolejnego środka odwoławczego.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.