I KZ 42/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 września 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie skazanego płk. rez. J. M.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 16 września 2025 r.
zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie o kosztach sądowych zawarte w
wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2025 r.,
sygn. So 2/25
na podstawie art. 626 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zażalenia nie uwzględnić, zaskarżone postanowienie utrzymać
w mocy.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. So 2/25 Wojskowy Sąd Okręgowy
w Poznaniu uznał płk. Rez. J. M. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i
orzekł wobec niego m.in. karę grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych,
określając wysokość jednej stawki na kwotę 300 złotych, a na podstawie art. 627
k.p.k. zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci 70
złotych tytułem zwrotu wydatków wyłożonych przez Skarb Państwa oraz kwotę
6 180 zł tytułem zwrotu opłaty. Od tego wyroku nie wniesiono apelacji.
Na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zawarte w tym wyroku
zażalił się obrońca skazanego podnosząc błąd w ustaleniach faktycznych
I KZ 42/25
2
przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że w sprawie nie
zachodzą przesłanki do zwolnienia skazanego w całości od ponoszenie kosztów
procesu oraz nieprzyjęcie, iż uiszczenie przez skazanego kosztów procesu byłoby
dla niego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną , majątkową i wysokość
dochodów, podczas gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego w zakresie sytuacji
życiowej skazanego prowadzi do wniosku, iż powinien być z tych kosztów
zwolniony.
Prokurator w odpowiedzi na zażalenie wniósł o utrzymanie zaskarżone
postanowienia o kosztach procesu w mocy.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Argumentacja skarżącego oparta na sytuacji zdrowotnej, materialnej i
rodzinnej uniemożliwiającej poniesienie przez niego ustalonych kosztów procesu
nie przekonuje.
Sąd Najwyższy podzielając wywody zawarte w odpowiedzi prokuratora na
zażalenie stwierdza, że przedstawiona przez skazanego jego sytuacja zdrowotna,
w sytuacji gdy prowadzi odpłatną praktykę lekarską poza miejscem zamieszkania
oraz uczestniczy – jak to wskazano w zażaleniu- w licznych szkoleniach i
sympozjach na terenie województwa ale i kraju, nie pozwala na stwierdzenie aby
schorzenia, na które cierpi skazany ograniczały w sposób istotny jego egzystencję
i jego możliwości zarobkowe. Nadto ustalone trwałe dochody skazanego osiągane
z praktyki lekarskiej, posiadane zasoby pieniężne z pracy zawodowej osiągane
przed uzyskaniem wieku emerytalnego na stanowisku […] wojskowej placówki
medycznej, nabycie luksusowego samochodu osobowego marki L. ( segment
C/I), możliwość spłaty leasingu udzielonego na ten zakup oraz otrzymywana
emerytura wojskowa, w sytuacji posiadania jednego dorosłego dziecka przekonują,
że warunki materialnej egzystencji skazanego przekraczają średni poziom życia
statystycznego mieszkańca naszego kraju. Co również istotne - jak wynika z
uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji – oskarżony wobec wydania wyroku
w trybie art. 335 § 2 k.p.k. wyraził zgodę na obciążenie go kosztami i opłatami
I KZ 42/25
3
związanym z tym postępowaniem ( k.3043), a więc miał świadomość możliwości
uiszczenia stosownych zobowiązań należnych Skarbowi Państwa.
Z tych względów nie można podzielić w żadnym aspekcie wywodów środka
odwoławczego, że realizacja obowiązku zapłaty kosztów procesu byłaby zbyt
uciążliwa dla skazanego, wskazując nadto, że orzeczona grzywna i zasądzone
koszty procesu stanowią typowe, a nie szczególne konsekwencje skazania
uprawniające do formułowania żądania o zwolnienie od ponoszenia kosztów
procesu.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
