POSTANOWIENIE

Dnia 27 września 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie B. F.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 września 2023 r.

wniosku podejrzanej

o wznowienie postępowania zakończonego

postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKz 220/23,

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie

z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 54/22,

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Koninie, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2023 r., umorzył postępowanie karne przeciwko B. F., podejrzanej o popełnienie w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 k.k. czynów z art. 207 § 1 k.k., art. 190a § 1 k.k., art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k., art. 234 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k., art. 238 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k., stosując środek zabezpieczający w postaci umieszczenia podejrzanej w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu zażaleń złożonych od powyższego postanowienia przez podejrzaną i jej obrońcę, postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKz 220/23, utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy.

W dniu 3 sierpnia 2023 r., B. F. wniosła o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie podnosząc, że jej wyjaśnienia nie zostały uwzględnione, sędziowie byli stronniczy, a postępowanie przeciwko niej wszczęto tylko po to, by pod jej nieobecność okraść należący do niej dom, z którego policjanci współpracujący z zorganizowaną grupą przestępczą wynieśli wartościowe przedmioty. Wskazała przy tym, że ma świadków na powyższą okoliczność.

Wniosła o wyznaczenie obrońcy z urzędu oraz wznowienie postępowania i wydanie nakazu zwolnienia jej ze szpitala psychiatrycznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega wstępnej, formalnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od profesjonalnego pełnomocnika.

„Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia. Treść wniosku o wznowienie postępowania, przesądzająca o jego oczywistej bezzasadności w myśl regulacji art. 545 § 3 k.p.k., to taka, która w istocie nie daje żadnych obiektywnych przesłanek do merytorycznego badania podstaw wznowienia, określonych przepisami prawa procesowego” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2023 r. II KO 66/23). W takiej sytuacji brak jest również podstaw do przydzielenia skazanemu lub podejrzanemu obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Pismo skierowane do sądu przez podejrzaną nie zawiera żadnych informacji, które można byłoby uznać za przesłanki wszczęcia postępowania wznowieniowego w jej sprawie, wymienione w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. Sformułowane przez nią zarzuty pod adresem organów prowadzących postępowanie karne nie mają żadnego oparcia w dowodach, a zwłaszcza orzeczeniach sądowych, stąd nie mogą świadczyć o wydaniu orzeczenia w sprawie na skutek przestępstwa.

W tych okolicznościach należało uznać osobisty wniosek o wznowienie postępowania złożony przez B. F. za oczywiście bezzasadny i na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić przyjęcia go do rozpoznania bez wzywania do jego uzupełnienia, zaniechawszy przy tym przydzielania jej obrońcy z urzędu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[SOP]

[ms]