I KO 38/22

Sygn. akt I KO 38/22

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie W. K.

po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt III K […],

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt III K […], W. K. został skazany za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na karę 7 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę, a także za dwa przestępstwa z art. 300 § 1 i 3 k.k. na kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze po 6 miesięcy. Orzeczono wobec skazanego karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.

Obrońca skazanego, powołując się podstawę z art. 540 § 1 pkt 2 lit a k.p.k. – ujawnienie nowego dowodu potwierdzającego utratę przez skazanego obywatelstwa polskiego, wniósł o wznowienie postępowania, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 532 k.p.k. nie precyzuje wprawdzie przesłanek, od których spełnienia zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale mając na uwadze zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wyrażoną w art. 9 k.k.w., muszą być to okoliczności o charakterze wyjątkowym. Zgodnie utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem wyrażanym na gruncie postępowania kasacyjnego, który zachowuje aktualność również w postępowaniu wznowieniowym, wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji środka zaskarżenia spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy wniosku o wznowienie, można nabrać przekonania o jego oczywistej zasadności ze względu na charakter podniesionych w nim okoliczności.

Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi. Nie przesądzając w tym miejscu, o zasadności złożonego wniosku o wznowienie postępowania, lecz oceniając go wyłącznie z perspektywy ustalenia przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, stwierdzić trzeba, że zawarta w nim argumentacja przedstawiona na poparcie zaistnienia wskazanej podstawy wznowienia nie przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się oczy zasadności wniosku. Tym bardziej, że jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2021 r., V KK 376/21, którym oddalono jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy skazanego, kwestia braku podsądności skazanego polskim sądom karnym była przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.

[as]