I KO 17/26
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
w sprawie M. K.
po rozpoznaniu wniosku skazanej sygnalizującego wystąpienie podstawy
wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 15 czerwca 2022
r., sygn. akt II K 47/19,
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario,
nie stwierdził podstaw wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21
listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Koninie, wyrokiem z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II K
47/19, uznał M. K. za winną przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 1 k.k., a
także czynu realizującego znamiona z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 61 u.p.n. w
zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz
przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Na tej podstawie
wymierzył oskarżonej kary jednostkowe, a następnie karę łączną 7 lat i 6 miesięcy
pozbawienia wolności oraz 550 stawek dziennych grzywny, po 100 zł każda. Wyrok
ten, w zakresie dotyczącym oskarżonej M. K. został zaskarżony apelacją jej
obrońcy, która jednak okazała się nieskuteczna. Sąd Apelacyjny w Poznaniu,
I KO 17/26
2
wyrokiem z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23, utrzymał zaskarżony
wyrok w mocy w części dotyczącej oskarżonej. Kasację od powyższego wyroku
wniósł obrońca oskarżonej. Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 11 czerwca
2025 r., sygn. akt I KK 294/24,oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.
Pismem datowanym na 25 listopada 2025 r. prawomocnie skazana M. K.
wniosła o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt. II K 47/19. W ocenie skarżącej w
sprawie zachodzą okoliczności świadczące o wystąpieniu bezwzględnej przyczyny
odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Wbrew zapatrywaniom skazanej – pomijając to, że kwestia braku
wiarygodności zeznań E. M. była podnoszona w postępowaniu, którego dotyczy
sygnalizacja (w kasacji uznanej przez Sąd Najwyższy za oczywiście bezzasadną
wskazano, że świadek była już skazana za składanie fałszywych zeznań) –
podnoszona przez nią okoliczność nie stanowi o wystąpieniu w niniejszej sprawie
uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9
k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, podstawę wznowienia
postępowania z urzędu ma stanowić złożenie przez świadka E. M. fałszywych
zeznań w sprawie toczącej się pod sygn. II K 47/19, co ma potwierdzać
przedstawienie jej zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w
postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w K. – […].
Przyjęcie założenia – zgodnie z twierdzeniem skazanej – że hipotetycznie
istnieje możliwość wykazania, że ustalenia faktyczne, decydujące o przypisaniu
skazanej odpowiedzialności za zarzucane jej przestępstwa, były poczynione w
oparciu o fałszywe zeznania, nie oznacza że wyrok objęty wnioskiem o wznowienie
został wydany, mimo że zachodziła inna okoliczność wyłączająca ściganie, o której
mowa w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
Jeżeli skazana nie popełniłaby zarzucanego jej czynu, a jej skazanie było
konsekwencją przestępstwa popełnionego w związku z postępowaniem, a to
przestępstwa składania fałszywych zeznań przez w/w świadka, to sytuacja taka
I KO 17/26
3
odpowiada podstawie wznowienia z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. W takim przypadku
wznowienie postępowania nie następuje z urzędu, lecz na wniosek odpowiadający
wymogom określonym w art. 545 § 2 k.p.k., a fakt złożenia fałszywych zeznań musi
być, zgodnie z art. 541 k.p.k., ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba
że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 §
1 pkt 3-11 lub w art. 22. W tym wypadku wniosek o wznowienie postępowania
powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu
karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego.
Z tych powodów rozstrzygnięto jak niezaskarżalnym zarządzeniu.
[J.J.]
[r.g.]
