Sąd Najwyższy

I KO 113/23

zarządzenie z dnia 2024-01-08

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI KO 113/23
Data orzeczenia2024-01-08
Rodzaj orzeczeniazarządzenie
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Andrzej Tomczyk, SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

I KO 113/23

ZARZĄDZENIE

Dnia 8 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie z wniosku obrońcy ściganej S. P.

o wznowienie postępowania w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego

zarządził

na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku obrońcy S. P. z dnia 24 października 2023 r. jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III Kop 204/15, nie uwzględnił wniosku o przyznanie ściganej S. P. kosztów ustanowienia obrońcy w kwocie 5000 zł brutto w sprawie dotyczącej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego wobec S. P. w dniu 11 sierpnia 2010 r. przez Prokuraturę w Stuttgarcie, sygn. akt […].

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu zażalenia obrońcy na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKz 423/15, zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. P. kwotę 2400 zł tytułem zwrotu wydatków za ustanowienie obrońcy z wyboru.

W dniu 24 października 2023 r. obrońca S. P., adw. P. S., wniósł na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
‎
w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r., sygn. akt SK 105/20, o wznowienie postępowania co do kosztów postępowania
‎
w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w odniesieniu do postanowień Sądów orzekających w obu instancjach. Ponadto, na podstawie art. 632 pkt 2 w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 2 k.p.k., wniósł o przyznanie ściganej kosztów zastępstwa adwokackiego w łącznej kwocie 9000 zł. Pismo to zostało przekazane przez Sąd Okręgowy w Poznaniu Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu według właściwości.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKo 183/23, uznał się niewłaściwym rzeczowo w tej sprawie i przekazał ją do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

Upoważniony na skutek losowego przydziału sprawy do rozstrzygania
‎
w przedmiocie wniosku sędzia Sądu Najwyższego, po zapoznaniu się z treścią wniosku obrońcy z dnia 24 października 2023 r., zważył co następuje.

Wnioskodawcy wyraźnie umknęło, że orzeczenie o kosztach nie może być objęte procedurą wznowienia, ponieważ nie jest ono rozstrzygnięciem
‎
o charakterze autonomicznym, lecz ściśle wynika z orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Wznowienie postępowania może natomiast obejmować tylko te rozstrzygnięcia, które nie są związane z zasadniczym nurtem procesu [zob. M. Biłyj, M. Murzynowski, Wznowienie postępowania karnego w PRL w świetle prawa i praktyki, Warszawa 1980, s. 59 – 60; J. Kosonoga, Prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., (w:) J. Kosonoga (red.), Studia i Analizy Sądowy Najwyższego. Przegląd Orzecznictwa za rok 2017, Warszawa 2018, s. 521 – 524; D. Szumiło-Kulczycka, Prawne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego (w:) Środki zaskarżenia w procesie karnym. Księga pamiątkowa ku czci prof. Zbigniewa Dody, red. A.Gaberle,S.Waltoś,Kraków 2000, s. 215 – 221].

Ponadto do skorzystania w tej sprawie z trybu określonego w art. 540 § 2 k.p.k., nie uprawnia także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października
‎
2023 r. zapadły w sprawie SK 105/20, według którego: „§ 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”, ponieważ Sądy obu instancji orzekały w sprawie kosztów na podstawie, obowiązującego do dnia 1 stycznia 2016 r., rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).

Przywołany więc przez wnioskodawcę wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie może być podstawą wniosku w rozpoznawanej sprawie.

Z przytoczonych powodów należało zarządzić jak na wstępie.

SSN Andrzej Tomczyk

[SOP]

[ms]

Zapytaj AI o to orzeczenie