I KO 110/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 listopada 2025 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie K.K.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 6 listopada 2025 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 25 lutego 2025 sygn. akt II AKa 227/24,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku
oczywistej bezzasadności.
[WB]
wniosku
K.K.
wobec
jego
UZASADNIENIE
Przepis art. 545 § 3 k.p.k. przewiduje, że sąd właściwy do rozpoznania
wniosku o wznowienie postępowania jest zobowiązany do przeprowadzenia
wstępnej kontroli okoliczności przedstawianych przez osobę występującą z
inicjatywą uruchomienia procedury wznowienia postępowania. W sytuacji, gdy z
treści wywodów zaprezentowanych sądowi wynika, że podnoszone argumenty nie
spełniają w ogóle kryterium ustawowych przesłanek wznowienia postępowania –
powołany przepis nakazuje odmówić przyjęcia takiego wniosku, jako oczywiście
bezzasadnego – nawet bez podejmowania czynności zmierzających do usunięcia
braków formalnych pisma procesowego, tj. – w realiach tej sprawy – rozważenia
I KO 110/25
2
zasadności wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu i zwolnienia go z obowiązku
uiszczenia opłaty. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano
żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego
postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u
podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił K.K., sprowadzając swoje
wywody zawarte w sygnowanych przez niego pismach datowanych kolejno na: 9
lipca 2025 r., 22 września 2025 r., 21 sierpnia 2025 r. oraz 8, 10,13 i 22
października 2025 r. do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały
poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – fałszywe relacje
imiennie wskazanego świadka. Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą
się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w
art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k. Nadto za odmową przyjęcia wniosku
przemawia również to, iż jest on przedwczesny, gdyż obrońca skazanego w
przedmiotowej sprawie wniósł kasację, którą zarejestrowano w Sądzie Najwyższym
pod sygn. akt I KK 232/25.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[a.ł]
