WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Paweł Kołodziejski
‎SSN Adam Roch

w sprawie A. G.

skazanego z art. 273 k.k. oraz art. 76 § 3 k.k.s. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 6 marca 2024 r.,

kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego,

od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie

z dnia 15 września 2020 r., II K 325/19

uchyla wyrok w zaskarżonej części – dotyczącej skazanego A.G. w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt 7 części dyspozytywnej) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Oskarżony A. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 15 września 2020 r., II K 325/19 na jednostkowe kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 miesięcy, roku i 4 miesięcy roku i 6 miesięcy (pkt 4-6 wyroku), które to kary połączono, wymierzając łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 7). Wyrok ten zawierał dodatkowe rozstrzygnięcia wobec tego oskarżonego, jak i wobec występującego w sprawie współoskarżonego.

Orzeczenie, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron postępowania, uprawomocniło się w dniu 23 września 2020 r.

Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego, w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu A. G. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującej kary jednostkowe: 6 miesięcy, 1 roku i 4 miesięcy oraz 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. powyżej górnej granicy przewidzianej przez ustawodawcę we wskazanym przepisie, którą stanowi suma kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa, wynosząca w niniejszej sprawie 3 lata i 4 miesiące. Podnosząc ten zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowi w Kościanie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Art. 86 § 1 k.k., określając górną granicę kary łącznej, wskazuje precyzyjnie, że stanowi ją suma orzeczonych i podlegających łączeniu kar jednostkowych, chyba że przekraczają określone w tym przepisie progi, wówczas górną granicę wyznaczają te właśnie progi. Skoro wobec skazanego orzeczono 3 kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 miesięcy, roku i 4 miesięcy oraz roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, to suma kar wyznaczająca górną granicę wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności wynosiła 3 lata i 4 miesiące. Wymierzenie skazanemu A. G. w tej sytuacji kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności nastąpiło z rażącą obrazą art. 86 § 1 k.k. Uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku w zaskarżonej części, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku w odniesieniu do skazanego A.G w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt 7 wyroku Sądu Rejonowego) i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k., orzekł jak w wyroku.

[J.J.]

[ał]