I KK 43/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 marca 2026 r.
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie T. J.
skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 marca 2026 r,
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze
z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.
1. pozostawia kasację bez rozpoznania;
2. obciąża skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 Sąd Rejonowy w
Zgorzelcu skazał T. J. za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z
art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie
art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny 80 stawek
dziennych w kwotach po 150 złotych każda.
I KK 43/26
2
Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w Jeleniej
Górze wyrokiem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25 utrzymał
zaskarżony wyrok w mocy.
Kasację od tego orzeczenia wniósł oborńca skazanego zarzucając
naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i wniósł o
uniewinnienie skazanego.
W pisemnej odpowiedzi na kasację Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno
– Skarbowego we Wrocławiu wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako
nieodpowiadającej przepisom z art. 523 § 2 i 4 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy,
a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było
pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw.
z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść
jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe
na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji
jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)
W sprawie niniejszej T. J. został skazany na karę grzywny, a w
przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej,
nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana
kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest
niedopuszczalna ex lege. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd
Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie
odpowiada warunkom formalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23
października 2013 r., IV KZ 55/13).
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej.
I KK 43/26
3
[J.J.]
[a.ł]
