Sąd Najwyższy

I KK 396/24

wyrok SN z dnia 2024-12-18

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI KK 396/24
Data orzeczenia2024-12-18
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Adam Roch, SSN Anna Dziergawka, SSN Ryszard Witkowski, SSN Adam Roch (przewodniczący), SSN Adam Roch (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

I KK 396/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Adam Roch (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Anna Dziergawka
‎
SSN Ryszard Witkowski

w sprawie A.O.

o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 18 grudnia 2024 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 8 lipca 2024 r., sygn. akt VIII K 545/24

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej zawartego w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia co do kary ograniczenia wolności i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Anna Dziergawka Adam Roch Ryszard Witkowski

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 8 lipca 2024 roku, sygn. VIII K 545/24, Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu uznał A.O. za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1a k.k., określając wymiar orzeczonej za to kary na „2 (dwa) ograniczenia wolności”, zobowiązując oskarżonego w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin oraz do realizacji obowiązku łożenia na utrzymanie dwojga dzieci. Wyrok ten uprawomocnił się, wobec niezłożenia sprzeciwu przez żadną ze stron.

Kasację na niekorzyść skazanego od powyższego rozstrzygnięcia, w części dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego, to jest art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na nienależytym sprecyzowaniu zawartego w nim rozstrzygnięcia co do orzeczonej wobec oskarżonego A.O. kary ograniczenia wolności i wymierzeniu tej kary w sposób uniemożliwiający jej wykonanie, poprzez wskazanie, z rażącym naruszeniem przepisu art. 34 § 1 k.k., liczbowo i słownie jedynie czasu jej trwania na „2 (dwóch)” bez określenia wymiaru kary ograniczenia wolności, która stosownie do brzmienia tej normy trwać może najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata i wymierza się ją w miesiącach i latach.

Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na uwzględnienie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodnie z treścią art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. wyrok nakazowy powinien zawierać wymiar kary i inne niezbędne rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie co do wymiaru kary należy rozumieć jako obowiązek wskazania rodzaju kary, jaką sąd orzeka oraz określenia jej rozmiaru w sposób precyzyjny i zrozumiały, umożliwiający jej prawidłowe wykonanie. Tymczasem w niniejszej sprawie powyższego wymogu sąd I instancji nie dopełnił. Z sentencji orzeczenia wyczytać jedynie można, iż sąd rejonowy wymierzył oskarżonemu karę „2 (dwóch) ograniczenia wolności”. Trafnie więc zauważa skarżący, że nie wskazuje ona czy oskarżonemu A.O. została wymierzona kara dwóch miesięcy, czy też dwóch lat ograniczenia wolności. W świetle art. 34 § 1 k.k. każde z tych rozwiązań jest możliwe. Kara ograniczenia wolności trwa bowiem najkrócej miesiąc, a najdłużej 2 lata. Jednocześnie nieprecyzyjność ta jest nieusuwalna zarówno w trybie sprostowania, jak i w procedurze przewidzianej w art. 13 § 1 k.k.w., dotyczy bowiem meritum orzeczenia.

Rację ma zatem Prokurator Generalny, że taki sposób redakcji sentencji wyroku rażąco narusza wskazane w kasacji przepisy prawa. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż brak określenia rozmiaru orzeczonej kary w sposób precyzyjny i zrozumiały, umożliwiający jej prawidłowe wykonanie stanowi zatem rażące naruszenie prawa materialnego (wyrok SN z dnia 4 lutego 2010 r., V KK 301/09, OSNKW 2010, z. 6, poz. 52; wyrok SN z dnia 11 stycznia 2023 r., II KK 543/22, LEX nr 3507378). Oczywisty jest przy tym wpływ powyższych uchybień na treść orzeczenia, gdyż uniemożliwiają one wykonanie orzeczonej wobec A.O. kary.

Przy ponownym rozpoznaniu przekazanej mu sprawy Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu dokładając należytej uwagi ponownie wymierzy oskarżonemu stosowną karę.

Anna Dziergawka Adam Roch Ryszard Witkowski

[WB

[a.ł.]]

Zapytaj AI o to orzeczenie