I KK 241/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 listopada 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie H. Z.
skazanego za przestępstwo z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000
roku Prawo własności przemysłowej i in.
po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r.
na posiedzeniu w Izbie Karnej bez udziału stron
wniosku pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych
o zwrot kosztów reprezentacji przez pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. oraz art.
225 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych (Dz.U.2024.499 t.j.), § 11
ust. 2 pkt 6 w zw. z § 11 ust. 7 oraz § 15 ust. 1 i § 17 pkt 2 Rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych (Dz.U.2023.1935 t.j.)
postanowił:
zasądzić od skazanego H. Z. na rzecz oskarżycieli posiłkowych:
G., L. SA, H., A. (poprzednio M.), L. 1. – kwoty po 1.200 zł (jeden
tysiąc dwieście złotych) na rzecz każdego z nich, tytułem zwrotu
kosztów reprezentacji na rozprawie przed Sądem Najwyższym przez
ustanowionego pełnomocnika z wyboru.
UZASADNIENIE
I KK 241/25
2
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 28 października 2025 roku,
sygn. akt I KK 241/25, Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego H. Z. w sprawie,
w której jako oskarżyciele posiłkowi występowały takie podmioty, jak: G., L. SA, H.,
M. (aktualnie A.), L. 1. . Uczestniczący w rozprawie kasacyjnej pełnomocnik wyżej
wskazanych podmiotów r. pr. J. K., działający z substytucji r. pr. E. R., złożył
wniosek o przyznanie tym oskarżycielom zwrotu poniesionych kosztów związanych
z ustanowieniem pełnomocnika i jego udziałem w rozprawie kasacyjnej. Sąd
Najwyższy nie rozstrzygnął wydanym na rozprawie postanowieniem o tych
kosztach, w związku z czym koniecznym jest rozpoznanie tej kwestii w trybie
określonym przez art. 626 § 2 k.p.k.
Wniosek okazał się zasadny, gdyż zgodnie z art. 637a k.p.k. do kosztów
postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach
postępowania odwoławczego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wobec tego
odpowiednie zastosowanie znalazła norma zawarta w art. 636 § 1 k.p.k., zgodnie z
którą w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia środka
odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez oskarżonego lub oskarżyciela
posiłkowego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych
zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy. Kasacja w niniejszej sprawie
pochodziła wyłącznie od skazanego i nie została uwzględniona, co nakazało
zasądzenie zwrotu poniesionych przez oskarżycieli posiłkowych kosztów
ustanowienia pełnomocnika z wyboru i jego udziału w postępowaniu od
oskarżonego H. Z..
Wysokość tego zwrotu określona jest w Rozporządzeniu Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności
radców prawnych. Zgodnie z jego § 11 ust. 2 pkt 6, stawka minimalna za obronę
przed Sądem Najwyższym wynosi 1.200 zł, dlatego też stosując ten przepis na
podstawie § 11 ust. 7 do czynności podjętych przez pełnomocnika oskarżycieli
posiłkowych, taką kwotę zasądzono na rzecz wszystkich reprezentowanych na
rozprawie oskarżycieli, zgodnie z wnioskiem ich pełnomocnika, wobec braku
okoliczności mogących wskazywać na konieczność odmiennego jej ukształtowania.
Kwota taka przysługuje odrębnie na rzecz każdego oskarżyciela, po myśli § 17 pkt
2 ww. Rozporządzenia.
I KK 241/25
3
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
