Sąd Najwyższy

I KK 214/26

wyrok SN z dnia 2026-07-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI KK 214/26
Data orzeczenia2026-07-23
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział I
SędziowieSSN Waldemar Płóciennik, SSN Marek Pietruszyński, SSN Dariusz Świecki, SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący), SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca), SSN Waldemar Płóciennik (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

I KK 214/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 lipca 2026 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Dariusz Świecki w sprawie M.P. skazanego z art. 209 § 1a k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2026 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść, od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z dnia 31 marca 2026 r., sygn. akt II K 299/25, uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umarza postępowanie, a kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. SSN Dariusz Świecki SSN Waldemar Płóciennik SSN Marek Pietruszyński UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 31 marca 2026 r., sygn. akt II K 299/25, Sąd Rejonowy w Turku uznał oskarżonego M.P. za winnego tego, że „w okresie od 11 czerwca 2024 roku do 10 czerwca 2025 roku w m. T. w woj. […] uchylał się od wykonywania I KK 214/26 2 obowiązku alimentacyjnego na rzecz D.P. poprzez niepłacenie świadczenia okresowego, którego wysokość w kwocie po 700 złotych miesięcznie określona została ugodą sądową zawartą przed Sądem Rejonowym w Turku z dnia 22 czerwca 2010 roku sygn. akt III RC 161/10, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekracza równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, a nadto czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne”, tj. czynu „z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 k.k.” i na podstawie „art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 64 k.k.” wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. Sąd nadto zwolnił skazanego od kosztów sądowych. Opisane orzeczenie nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i uprawomocniło się z dniem 8 kwietnia 2026 r. Kasację od całości wyroku Sądu Rejonowego w Turku wywiódł na korzyść skazanego Prokurator Generalny, który powołując się na przepisy art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił „rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na przeprowadzeniu postępowania i wydaniu wobec M.P. wyroku skazującego, podczas gdy oskarżony ten zmarł przed jego wydaniem, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.” oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy, oskarżony nie brał udziału w rozprawie głównej przed Sądem Rejonowym w Turku, a w protokole odnotowano fakt jego niestawiennictwa ze wskazaniem, że został on o terminie czynności powiadomiony (k. 91; oskarżony nie odbierał adresowanych do niego, dwukrotnie awizowanych, przesyłek sądowych wysyłanych w konsekwencji wykonania wydanego w dniu 6 listopada 2025 r. zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy głównej – k. 82). M.P. nie mógł wziąć udziału w czynnościach sądowych, ponieważ zmarł w dniu 5 marca 2026 r. (skrócony odpis aktu zgonu zgodny z treścią aktu zgonu o oznaczeniu […] – k. 13 akt SN). O śmierci oskarżonego Sąd Rejonowy dowiedział się dopiero na etapie postępowania wykonawczego – k. 104 – pismo Komendy Powiatowej Policji w T.). I KK 214/26 3 W świetle powyższych faktów stwierdzić trzeba, że zaskarżone orzeczenie dotknięte jest bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Śmierć oskarżonego jest okolicznością wyłączającą postępowanie określoną w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., co oznacza, że pociąga ona za sobą konieczność umorzenia prowadzonego postępowania karnego. Nie ma przy tym znaczenia, że Sąd właściwy do rozpoznania sprawy nie wiedział o zaistniałej przeszkodzie procesowej, ponieważ przepis art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. ma charakter bezwzględny i powinien być stosowany niezależnie od powodów zaistnienia tego uchybienia oraz w każdym stadium procesu, w którym określona w tym przepisie przesłanka zaistnieje. W konsekwencji opisanego stanu rzeczy należało uchylić zaskarżony kasacją wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie ze względu na śmierć oskarżonego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. SSN Dariusz Świecki [WB] [r.g.] SSN Waldemar Płóciennik SSN Marek Pietruszyński

Zapytaj AI o to orzeczenie