Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-11-17
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I KK 132/20
POSTANOWIENIE
Dnia 17 listopada 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu bez udziału stron,
w sprawie D. S.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w A. z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI K (…),
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
D. S. został skazany przez Sąd I instancji na łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze roku i 1 miesiąca za trzy przestępstwa. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w S. utrzymał ten wyrok w mocy. W kasacji wniesionej od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 10 § 4 k.k., art. 54 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 20 k.k. oraz prawa procesowego, a to art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k. Złożył także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Podniósł, że naruszenie wskazanych przepisów, a zwłaszcza art. 79 § 1 pkt 1 k.p.k., art. 10 § 4 k.k. i art. 54 § 1 k.k. było tak rażące, że miało istotny wpływ nie tylko na odpowiedzialność karną skazanego, ale w rezultacie doprowadziło też do wymierzenia D. S. bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
Rozpoznając wniosek obrońcy skazanego Sąd Najwyższy stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż powołana przesłanka nie przekonuje o konieczności zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. w kontekście wymogów określających możliwości zastosowania wstrzymania wykonania orzeczenia.
Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II KK 361/13, LEX nr 1427396). W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany D.S. rzeczywiście poniósłby takie poważne, nieodwracalne następstwa. Wypada zwrócić uwagę, iż przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Samo powołanie się na treść zarzutów jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy nie może automatycznie przesądzać o tym, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wymierzenia skazanemu znacznie łagodniejszej kary, zwłaszcza z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Jakkolwiek oczywiście nie można w przyszłości wykluczyć możliwości takiego rozstrzygnięcia, to jednak na obecnym etapie postępowania przedwczesne jest takie twierdzenie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
