Sąd Najwyższy

I CZ 150/10

postanowienie z dnia 2010-12-16

Pełna treść
1 powołanych przepisów

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CZ 150/10

Data orzeczenia2010-12-16

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział I

SędziowieBarbara Myszka (przewodniczący), Kazimierz Zawada (autor uzasadnienia), Mirosław Bączyk

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 8. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

V CZ 25/18Sąd Najwyższy · postanowienie · 2018-04-24podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„… przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., II UZ 15/07, OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272, z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, nie publ., z dnia 18 marca 2015 r., I CZ 29/15, nie publ., z dnia 17 maja 2016 r., I PZ 5/16, OSNP 2017, nr 12, poz. 162, z dnia 30 września 2016 r., I CZ 54/16, nie publ., i z dnia 30 września 2016 r., …”
IV CZ 31/16Sąd Najwyższy · postanowienie · 2016-06-17podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Nawiązuje to do podobnego poglądu Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, w którym akcentuje się sformułowanie wniosku skarżącego w sposób nie budzący wątpliwości, co nie oznacza, że koniecznie z użyciem słów zawartych w powołanym przepisie.”
V CSK 290/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-11-27podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Skarżący może dokonać oznaczenia zakresu zaskarżenia w dowolny sposób, z tym zastrzeżeniem, że powinno ono być precyzyjne i nie budzić wątpliwości, co do granic, w jakich kwestionowane jest zaskarżone orzeczenie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 3 2010 r., I CZ 150/10; z dnia 13 stycznia 2012 r., I CSK 210/11; z dnia 15 czerwca 2012 r., II CSK 641/11, niepublikowane).”
I CZ 51/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-07-23podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Nawiązuje to do podobnego poglądu Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, w którym akcentuje się sformułowanie wniosku skarżącego w sposób niebudzący wątpliwości, co nie oznacza, że koniecznie z użyciem słów zawartych w powołanym przepisie.”
III CSK 72/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-06-24podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Oba wymagania mają charakter konstrukcyjny, a ich niespełnienie powoduje odrzucenie skargi a limine (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2010 r., I CSK 361/10, „Izba Cywilna” 2011, nr 10, s. 50, z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, „Izba Cywilna” 2011, nr 10, s. 51, i z dnia 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, „Izba Cywilna” 2011, nr 10, s. 51.”
I CZ 29/15Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-03-18podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„… jeżeli wnioskowany przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia: z dnia 6 czerwca 2007 r., II UZ 15/07, OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272 i z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, nie publ.).”

Pokaż pozostałe (2)

I CZ 116/14Sąd Najwyższy · postanowienie · 2015-01-14podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Nawiązuje to do podobnego poglądu Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, w którym akcentuje się sformułowanie wniosku skarżącego w sposób nie 3 budzący wątpliwości, co nie oznacza, że koniecznie z użyciem słów zawartych w powołanym przepisie.”
I CSK 210/11Sąd Najwyższy · postanowienie · 2012-01-13podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Skarżący może dokonać tego oznaczenia w dowolny sposób - byle tylko nie było wątpliwości, w jakich granicach kwestionuje zaskarżone orzeczenie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, LEX nr 687013).”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 150/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Syndyka masy upadłości I.(…) Spółki z o.o. w W. przy uczestnictwie E.(…) Spółki z o.o. w upadłości w W. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 sierpnia 2010 r., sygn. akt V Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r., zmieniające postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 13 lipca 2009 r.: postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek Syndyka masy upadłości „I.(…)” – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wpis do księgi wieczystej, a Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. nakazał wykreślić uczestnika z księgi wieczystej i wpisać w jego miejsce wnioskodawcę. Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestnika Sąd Okręgowy uzasadnił błędnym sformułowaniem wniosku, którego zamieszczenie w skardze kasacyjnej nakazuje art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. 2 Uczestnik w zażaleniu zakwestionował zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna m.in. zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Uczestnik zamieścił w skardze kasacyjnej wniosek „o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty poprzez orzeczenie o przywrócenie stanu poprzedniego”. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że tak sformułowany wniosek nie spełnia wymagań art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i skarga kasacyjna uczestnika powinna zostać, stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucona przez sąd drugiej instancji. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., mającym zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), ze skargi kasacyjnej powinno wynikać w sposób nie nasuwający wątpliwości sądu, czy skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia, oraz w jakim zakresie żądane rozstrzygnięcie: uchylenie lub uchylenie i zmiana zaskarżonego orzeczenia, powinno nastąpić. Nie jest natomiast w świetle tego przepisu konieczne użycie przez skarżącego wymienionych w tym przepisie słów. Skarżący formułując wymagany przez przepis wniosek może użyć dowolnych określeń, byle tylko wynikało z nich w sposób nie budzący wątpliwości, czy domaga się on uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany, i w jakim zakresie uchylenie to lub uchylenie i zmiana powinno nastąpić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 68/05, LEX nr 255635, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., II PZ 17/07, OSNP 2008, nr 15-16, poz. 226, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272). Ze skargi kasacyjnej uczestnika jednoznacznie wynika żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Wskazano w niej także, że uczestnikowi chodzi nie tylko o samo uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, ale i o „orzeczenie co do istoty”, orzeczenie zaś w sprawie przez sąd drugiej instancji co do istoty po uchyleniu w całości zaskarżonego orzeczenia może oznaczać tylko zmianę w całości tego orzeczenia. Uczestnik wnosząc o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty” wystąpił więc niewątpliwie z objętym art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wnioskiem o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości. Domagając się ponadto „przywrócenia stanu poprzedniego” wskazał – czemu art. 3984 § 3 1 pkt 3 k.p.c. nie sprzeciwia się – że zmiana zaskarżonego orzeczenia powinna polegać na wydaniu rozstrzygnięcia o treści zbieżnej z postanowieniem sądu pierwszej instancji. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. jak w sentencji.

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 2. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

II PZ 17/07Sąd Najwyższy · postanowienie · 2007-05-24
„… uchylenie to lub uchylenie i zmiana powinno nastąpić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 68/05, LEX nr 255635, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., II PZ 17/07, OSNP 2008, nr 15-16, poz. 226, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272).”
II CZ 68/05Sąd Najwyższy · postanowienie · 2005-08-05
„… on uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany, i w jakim zakresie uchylenie to lub uchylenie i zmiana powinno nastąpić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 68/05, LEX nr 255635, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., II PZ 17/07, OSNP 2008, nr 15-16, poz. 226, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272).”

Powiązane przepisy

Art. 13. § 2.Kodeks postępowania cywilnego