I CSK 760/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
13 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 13 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P.G.
przeciwko Skarbowi Państwa - Zarządowi w B.
o ochronę naturalnego środowiska człowieka,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Zarząd w B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 30 października 2024 r., I ACa 3363/24,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda koszty
postępowania kasacyjnego w kwocie 5400 (pięć tysięcy
czterysta) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia odpisu orzeczenia
pozwanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu zasądził od
pozwanego Skarbu Państwa - Zarządu w B. na rzecz powoda P.G. kwotę
301.379,69 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot cząstkowych oraz
koszty postępowania.
I CSK 760/25
2
Apelacja pozwanego została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Łodzi z 30 października 2024 r.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do
rozpoznania na art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia
przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym
ochronie interesu publicznego, zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania
prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz
eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym
lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd
Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez
stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz
założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą
„przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej
kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia
Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
Skarżący podniósł, że w sprawie powstała potrzeba wykładni przepisów
prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądowym, tj. art. 136 ust. 3 w
art. 136 ust. 3 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.
Dz.U. z 2025 r., poz.647, dalej „p.o.ś”) w zw. z art. 129 ust. 2 p.o.ś. w zakresie
wykładni, czy na podstawie tych przepisów prawa właścicielowi nieruchomości
położonej w OOU przysługuje wyłącznie roszczenie o zwrot już poniesionych
kosztów nakładów obejmujących zabezpieczenia akustyczne, czy też dopuszczalne
jest również dochodzenie odszkodowania w wysokości odpowiadającej kosztom
zapewnienia odpowiedniego klimatu akustycznego, jeżeli koszty te nie zostały
poniesione.
I CSK 760/25
3
Powołanie się na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2
k.p.c. obliguje skarżącego do wykazania, że przytoczone we wniosku o przyjęcie
skargi normy prawne nie zostały dotychczas dostatecznie wyjaśnione
w orzecznictwie Sądu Najwyższego lub że istnieją istotne argumenty
przemawiające za zmianą ich dotychczasowej interpretacji. Wymagane jest
wskazanie, na czym polegają wątpliwości strony, a także wykazanie, w drodze
stosownego wywodu jurydycznego, że mają one poważny oraz rzeczywisty
charakter, ich rozstrzygnięcie wiąże się z rozpatrywaną sprawą i jest istotne z
punktu widzenia wyniku postępowania oraz publicznoprawnych funkcji skargi
kasacyjnej. Jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o
występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z
dokonywania przez sądy różnej wykładni przytoczonych we wniosku przepisów,
konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie,
że rozbieżność wynika z różnej wykładni, a nie z innych przyczyn (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 28
marca 2007 r., II CSK 84/07; z 8 lipca 2008 r. I CSK 111/08; z 20 listopada 2015 r.,
III CSK 269/15; z 20 maja 2016 r., V CSK 692/15; z 3 sierpnia 2017 r., IV CSK
85/17 ; z 7 grudnia 2017 r., I CSK 499/17 oraz z z 26 kwietnia 2018 r., IV CSK
571/17). Przytoczona przyczyna kasacyjna nie powstaje, jeśli objęty nią problem
prawny został już rozwiązany lub wyjaśniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a
skarżący nie wykazał podstaw uzasadniających jego zmianę w określonym
zakresie.
Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w tej sprawie, albowiem kwestia możliwości
dochodzenia roszczenia wywodzonego z art. 136 ust. 3 p.o.ś. przed poniesieniem
wydatków na rewitalizację akustyczną została już rozstrzygnięta w nowszym
orzecznictwie Sądu Najwyższego, w których - również z odwołaniem się do
konstytucyjnej wykładni -przyjęto, że art. 136 ust. 3 p.o.ś. nie wyłącza obowiązku
naprawienia szkody, jeśli konieczne prace remontowe nie zostały jeszcze
wykonane, a koszty rewitalizacji akustycznej nie zostały jeszcze faktycznie
poniesione (zob. wyroki Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2024 r., II CSKP 555/23; z
7 lutego 2025 r., II CSKP 373/23; z 28 lutego 2025 r., II CSKP 2251/22 oraz
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 lipca 2025 r., I CSK 1873/24). W
I CSK 760/25
4
orzecznictwie Sądu Najwyższego podniesiono także, że dla skutecznego powołania
się na przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie jest
wystarczające abstrakcyjne wskazanie na odmienne kierunki interpretacji art. 136
ust. 3 p.o.ś., w oderwaniu od specyfiki konkretnych stanów faktycznych (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2025 r., I CSK 1070/24 i z 19
grudnia 2024 r., I CSK 1866/24).
We wniosku o przyjęcie skargi skarżący powołał się także na oczywistą
zasadność skargi w zakresie zarzutu naruszenia art. 481 §1 k.c. w zw. z. art. 363 §
2 k.c. oraz art. 455 k.c. w zw. z art. 129 ust. 2 p.o.ś.
Oparcie wniosku na tej przyczynie kasacyjnej nakłada na skarżącego
powinność wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie),
bez konieczności studiowania materiału sprawy i pogłębionej analizy zaskarżonego
orzeczenia, sprzeczności przyjętej przez Sąd drugiej instancji wykładni
przytoczonych we wniosku przepisów prawa materialnego lub procesowego z
powszechnie przyjętymi regułami interpretacji lub też wykazania rażąco wadliwego
zastosowania tych norm. Skarżący powinien przy tym przedstawić wyodrębniony
wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się ,,oczywistość” naruszenia
przytoczonych przepisów prawa materialnego lub procesowego (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 września 2008 r., I CZ 64/08; z dnia 19
grudnia 2001 r., IV CZ 200/01 oraz z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08.). Trzeba też
zaznaczyć, że o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje samo
oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego,
ale skutek tego naruszenia polegający na wydaniu oczywiście nieprawidłowego
orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu
(przepisów) nie prowadzi bowiem wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest
oczywiście uzasadniona.
Pozwany nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi
kasacyjnej, zwłaszcza, że w apelacji wniesionej od wyroku Sądu pierwszej instancji
do Sądu Apelacyjnego nie zawarł jakichkolwiek zarzutów dotyczących kwestii
zasadności i terminu rozpoczęcia biegu przyznanych powodowi odsetek
ustawowych za opóźnienie, koncentrując się na wykazywaniu w apelacji , że
powództwo nie zasługuje na uwzględnienie co do zasady.
I CSK 760/25
5
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego należnych powodowi,
który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną znajduje oparcie w art.98, 99 i 108
k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat
za czynności radców prawnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2023 r., poz.1935 ze zm.).
(A.D.)
[SOP]
