I CSK 741/17

Sygn. akt I CSK 741/17

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

‎w sprawie z wniosku B.B.
‎przy uczestnictwie W.S.
‎o stwierdzenie nabycia spadku,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV Ca […]16,

‎odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnik W.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 kwietnia 2017 r. oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 3 grudnia 2015 r. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że spadek po ojcu wnioskodawczyni i uczestnika, R.S., synu J. i W., urodzonym 5 sierpnia 1924 r., zmarłym 11 września 2013 r. w W., ostatnio stale zamieszkałym w W. przy ul. […], na podstawie testamentu notarialnego z dna 4 sierpnia 2011 r. nabyła w całości jego córka B.B. (wnioskodawczyni) i orzekł o kosztach postępowania. Sądy obu instancji uznały, że uczestnik nie wykazał, aby spadkodawca sporządził testament będąc w stanie wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie i wyrażenie woli.

W skardze kasacyjnej uczestnik zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w części ustalającej spadkobiercę, tj. w pkt I. Zarzucił naruszenie art. 670 k.p.c., art. 677 § 1 k.p.c., art. 232 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 378 k.p.c., art. 386 § 4 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c., art. 382 k.p.c., art. 6 k.c. i art. 945 § 2 k.c. We wnioskach domagał się uchylenia orzeczenia w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, umożliwia także uchylenie orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych. Nie będąc ogólnie dostępnym środkiem zaskarżenia orzeczeń umożliwiającym rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej, poddawana jest wstępnej ocenie w ramach tzw. przedsądu, ustanowionej w art. 398⁹ k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania.

Skarżący potrzebę rozpatrzenia jego skargi wiąże z przesłanką z art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Jego zdaniem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wymagające interpretacji przepisów - art. 670 k.p.c., art. 677 k.p.c. oraz art. 232 k.p.c. w zw. z art. 13 k.p.c., art. 6 k.p.c. i art. 945 k.p.c. sprowadzające się do pytania: czy w sytuacji, w której uczestnik kwestionuje testament, w szczególności własnoręczność podpisu pod testamentem lub swobodę lub świadomość testowania, sąd ma obowiązek dopuścić stosowne dowody z urzędu w celu weryfikacji stanu faktycznego, w szczególności dowód z opinii biegłego do spraw pisma ręcznego, biegłego psychologa lub psychiatry?

Powołanie przesłanki objętej art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. wymagało przedstawienia dostrzeżonego zagadnienia prawnego z powołaniem konkretnych przepisów prawa, wykazania, że jest ono istotne, nowe, poważne i dotąd nierozwiązane w orzecznictwie sądowym, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, ale także innych podobnych spraw. Zagadnienie przedstawione przez uczestnika nie ma tych walorów, dotyczy bowiem kwestii już wielokrotnie rozważanej i należycie wyjaśnionej. W postanowieniach z dnia 16 października 2002 r. (IV CK 178/02, OSNC 2004/2/25) i z dnia 21 kwietnia 2004 r. (III CK 420/02, Biul.SN IC 2004/10/41) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 670 k.p.c. nie zwalnia uczestników z obowiązku wskazywania dowodów wykazujących fakty, z których wywodzą skutki prawne, ponieważ w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku ma zastosowanie art. 232 zd. pierwsze w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., a także - w drugiej instancji - art. 381 k.p.c.

Z przytoczonych względów, wobec niewystąpienia przesłanki przedsądu wskazanej przez uczestnika i niestwierdzenia innych podstaw z art. 398⁹ § 1 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw

a.ł.