Sąd Najwyższy

I CSK 534/17

postanowienie SN z dnia 2018-01-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 534/17
Data orzeczenia2018-01-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Maria Szulc, SSN Maria Szulc (przewodniczący), SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 534/17

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa Gminy T.
‎
przeciwko M. S.
‎
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej - E. C.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt V Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy  kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez  skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W  przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Skarżący sformułował zagadnienie prawne dotyczące problemu początku biegu terminu przedawnienia roszczeń stron umowy o dzieło określonego w art. 646 k.c. w razie oddania pierwotnego dzieła oraz projektu zamiennego wykonanego przez tę samą osobę w ramach pełnionego nadzoru autorskiego. W uzasadnieniu wniosku nie przeprowadził wywodu prawnego uzasadniającego zaistnienie zagadnienia i wskazującego na brak stanowiska lub rozbieżności w orzecznictwie i w doktrynie. Jedynie z uzasadnienia podstaw kasacyjnych można domyślać się  przyczyn przedstawienia zagadnień i twierdzenia o zaistnieniu wskazanej przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi do  rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego  poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Ponadto powiązanie w zagadnieniu oddania projektu zamiennego z pełnieniem nadzoru autorskiego uchyla potrzebę odpowiedzi na pytanie wobec dominującego poglądu prawnego, zgodnie z którym nadzór ten nie jest dziełem w rozumieniu art. 627 k.c. i umowę o jego sprawowanie należy zaliczyć do umów starannego działania. Ponieważ powódka związała roszczenie wyłącznie ze szkodą poniesioną wskutek wadliwego wykonania projektu wskutek wypłaty wynagrodzenia przyjmującemu dzieło i zapłaty wykonawcy za część robót wykonanych przed ich wstrzymaniem z powodu tej wadliwości, działania powoda w ramach nadzoru autorskiego pozostają poza tym zakresem. Wskazać trzeba też dodatkowo na pogląd, zgodnie którym termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody nie może się rozpocząć zanim szkoda powstała, wobec czego początek biegu przedawnienia nie powinien być w każdym przypadku wiązany z datą odbioru dzieła lecz w razie powstania szkody w terminie późniejszym powinien być ustalony zgodnie z regułami określonymi w art. 120 k.c. a art. 646 k.c. ma zastosowanie w zakresie określenia długości terminu przedawnienia.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postepowania kasacyjnego na rzecz pozwanej nie orzeczono, bo wniosek o ich zasądzenie został w odpowiedzi na skargę kasacyjnej powiązany wyłącznie z wnioskiem o oddalenie skargi.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie