I CSK 2458/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Grzesiowski
24 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.K.
z udziałem S.M.
o podział majątku wspólników spółki cywilnej i zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej S.M.
od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z 2 września 2024 r., XI Ga 204/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. ustala, że uczestnicy ponoszą koszty związane ze swym
udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 12 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy dla Wrocław
Fabryczna dokonał podziału majątku wspólników spółki cywilnej wnioskodawcy
M.K. i uczestniczki S.M. oraz orzekł o kosztach postępowania.
2. Na skutek apelacji wnioskodawcy i uczestniczki Sąd Okręgowy
we Wrocławiu postanowieniem z 2 września 2024 r. zmienił pkt VII zaskarżonego
orzeczenia, oddalając apelację w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach
postępowania apelacyjnego.
I CSK 2458/25
2
3. Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiodła
uczestniczka S.M.. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
4. Wnioskodawca wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
5. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W judykaturze
już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej
(zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in.,
że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania
cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę
interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa
oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń
wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie
zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie
sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji
tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach
której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap
postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; nie służy zaś
merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej
z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest wówczas
usprawiedliwione.
6. Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna
nie zawiera argumentów wystarczających dla uznania, że w sprawie spełniona
została przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., uzasadniająca przyjęcie skargi
do rozpoznania.
I CSK 2458/25
3
7. W kwestii oczywistej zasadności skargi jako przyczyny kasacyjnej
należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania
w tym zakresie wymaga powołania się na kwalifikowaną postać naruszenia
zaskarżonym orzeczeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz
przeprowadzenia wywodu zmierzającego do jego wykazania. Oczywistość
naruszenia ma miejsce wówczas, gdy jest ono widoczne prima facie,
przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia
w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę
przepisów i doszukiwania się ich znaczenia. O przyjęciu skargi kasacyjnej
do rozpoznania nie decyduje przy tym samo oczywiste naruszenie konkretnego
przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone
orzeczenie, lecz sytuacja, w której spowodowało ono wydanie oczywiście
nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego)
określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (zob. postanowienie SN z 6 listopada
2012 r., III SK 16/12).
8. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko,
iż w przypadku powołania się na przyczynę kasacyjną, o której mowa w art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c., w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania powinny zostać wskazane konkretne przepisy, które miały zdaniem
skarżącej zostać naruszone w sposób kwalifikowany oraz zawarty wywód
zawierający argumentację wskazującą na to, dlaczego opisane naruszenie
doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob.
postanowienia SN: z 24 października 2024 r. I CSK 2370/24; z 3 kwietnia 2025 r.,
I CSK 3077/24; z 18 września 2025 r., I CSK 1704/24, i z 3 lutego 2026 r., I CSK
3008/25).
9. Skarżąca nie uczyniła zadość powyższym wymaganiom. Uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera przekonujących
argumentów, iż naruszenie art. 861 k.c. miało charakter kwalifikowany,
przesądzający o oczywistej zasadności skargi. Należy podkreślić, że Sąd
Najwyższy na etapie przedsądu bada jedynie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 2 k.p.c.), nie bada zaś podstaw
I CSK 2458/25
4
kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.); uzasadnienie wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej i uzasadnienie podstaw kasacyjnych stanowią
odrębne elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej (zob. postanowienia SN
z 29 sierpnia 2023 r., II NSK 90/23; z 18 lipca 2023 r., I CSK 4784/22; z 22 czerwca
2023 r., I CSK 2854/22). Dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy
uzasadnienie podstaw kasacyjnych, bo choć dla obu tych przesłanek argumenty
mogą być podobne, to Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko
wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania,
nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (zob. postanowienia SN:
z 20 października 2016 r., I PK 59/16; z 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16;
z 10 maja 2018 r., I CSK 800/17; z 30 września 2019 r. V CSK 189/19; z 29 grudnia
2022 r., I CSK 1420/22).
10. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn
uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności
nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
11. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego
na podstawie art. 520 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 13
§ 2 k.p.c.
Krzysztof Grzesiowski
(Ł.W.)
[SOP]
