I CSK 232/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
19 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
przeciwko P. R.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na skutek skargi kasacyjnej P. R.
od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie
z 4 sierpnia 2025 r., VII Ca 78/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany P. R. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w
Koszalinie z 4 sierpnia 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. z
siedzibą w K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem
prawnym.
W trzyczęściowej skardze kasacyjnej pozwany nadał trzy różne brzmienia
redakcyjne zagadnieniu prawnemu, które w jego ocenie uzasadnia potrzebę
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a sprowadza się do wątpliwości, czy
możliwe jest wydanie przez sąd postanowienia o przybiciu oraz na jego podstawie
postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości w sprawie, w której
postępowanie egzekucyjne zostało wcześniej prawomocnie umorzone, a tytuł
wykonawczy zwrócony wierzycielowi.
I CSK 232/26
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pośród licznych cech istotnego zagadnienia prawnego, jako podstawy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wyróżnić jego doniosły
charakter z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy oraz brak rozwiązania
przedstawianego problemu w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Wyjaśnienie
zagadnienia powinno bowiem przyczynić się do rozwoju prawa (zob. np.
postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK
3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z
26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3
października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18
sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22).
Zagadnienie przedstawione przez skarżącego nie odpowiada tej
charakterystyce. Zostało bowiem już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy
w poprzednich orzeczeniach dotyczących tych samych stron. Już w wyroku
z 9 grudnia 2015 r., II CSK 85/15 Sąd Najwyższy wyjaśnił, że postanowienie
o przybiciu niewątpliwie dotyczy prawa własności całości nieruchomości. Natomiast
w postanowieniach z 28 lipca 2017 r., II CSK 439/16 oraz z 19 września 2019, II
CSK 407/18 Sąd Najwyższy wskazał, że środkami zaskarżenia odpowiednimi do
kwestionowania postanowień o przybiciu, w tym powództwo przeciwegzekucyjne,
zostały przewidziane w przepisach regulujacych postępowanie egzekucyjne. Istotą
zarzutów zebranych w przedstawionym zagadnieniu prawnym jest właśnie próba
podważenia prawidłowości wydania postanowienia o przybiciu.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania.
Mariusz Załucki
[r.g.]
I CSK 232/26
3
