Sygn. akt VI KS 5/17
POSTANOWIENIE
Dnia 24 października 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński
w sprawie prokuratora M. W.
obwinionego z art. 137 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1767 ze zm.)
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 października 2017 r.
skargi na orzeczenie Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt PK I OSD […],
uchylające orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym
z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt PK I SD […]
postanowił:
1. oddalić skargę;
2. kosztami sądowymi postępowania w przedmiocie skargi obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
M. W. – prokurator byłej Prokuratury Apelacyjnej w […], przeniesiony do Prokuratury Rejonowej w K., delegowany do Prokuratury Rejonowej w C., orzeczeniem Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt PK I SD […], został uniewinniony od zarzutu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na tym, że „jako prokurator Prokuratury Apelacyjnej w […] uchybił godności urzędu prokuratorskiego w ten sposób, iż wbrew normom wskazanym w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze składając w dniu 18 lutego 2013 roku w W. zeznania jako świadek w śledztwie nr V Ds […] Prokuratury Okręgowej w W. opierając się na niesprawdzonych informacjach pomówił R. T., że jako Dyrektor Biura Prokuratora Generalnego nadużył posiadanych uprawnień, stwierdzając, że wyżej wymieniony będąc „sędzią w swojej sprawie" wyznaczył Prokuratora Apelacyjnego w […] do przeprowadzenia wobec niego postępowania służbowego za złożenie fałszywych zeznań w procesie cywilnym i zażądał prowadzenia takiego postępowania, co mogło narazić prokuratora R. T. na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania pełnionej przez niego funkcji, tj. czynu z art. 137 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze.
Od tego orzeczenia odwołanie na niekorzyść obwinionego wnieśli: Prokurator Generalny oraz Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla […] okręgu regionalnego.
Prokurator Generalny podniósł zarzut obrazy art. 4 § 1 k.k. oraz zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi dyscyplinarnemu pierwszej instancji.
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść orzeczenia – art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi dyscyplinarnemu meriti.
Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym orzeczeniem z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt PK I OSD […], uchylił orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt PK I SD […] i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Orzeczenie Sądu odwoławczego zostało zaskarżone przez obwinionego skargą w trybie przepisów rozdziału 55a k.p.k. Podniósł on zarzut obrazy przepisu art. 437 § 1 k.p.k., przez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzi konieczność uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, z powodu dowolnej oceny dowodów dokonanej przez Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym, podczas gdy – zdaniem skarżącego - prawidłowa analiza orzeczenia oraz jego uzasadnienia wskazuje, iż zapadło ono na podstawie prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego oraz ocenionego swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Obwiniony wniósł o uchylenie orzeczenia Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k., stosowanym odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach prokuratorów (art. 171 pkt 1 ustawy Prawo o prokuraturze), sąd odwoławczy zmienia zaskarżone orzeczenie, orzekając odmiennie co do istoty, lub uchyla je i umarza postępowanie; w innych wypadkach uchyla orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.
Skarżący, koncentrując się na merytorycznych przyczynach wydania orzeczenia kasatoryjnego przez Sąd drugiej instancji, nie dostrzegł ograniczenia w rodzajach dopuszczalnych rozstrzygnięć tego Sądu, determinowanego przez treść orzeczenia Sądu pierwszej instancji, tj. reguły ne peius określonej w art. 454 § 1 k.p.k. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono lub warunkowo umorzono postępowanie. W rozpoznawanej sprawie wobec obwinionego zapadło w pierwszej instancji orzeczenie uniewinniające, a zatem w wypadku uznania przez Sąd ad quem zasadności odwołań wniesionych na niekorzyść obwinionego nie mógł on wydać orzeczenia reformatoryjnego, lecz zobligowany był do uchylenia orzeczenia Sądu meriti i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Taki sposób postępowania koresponduje z treścią art. 437 § 2 k.p.k., który dopuszcza wydanie rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnych w wypadku zaistnienia okoliczności wskazanych m.in. w art. 454 k.p.k.
W rozpoznawanej sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 437 k.p.k. Sąd Najwyższy nie stwierdził też uchybień, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k. Na koniec warto na marginesie zaznaczyć, że w trybie rozpoznawania skargi na wyrok uchylający Sądu odwoławczego nie bada się prawidłowości kontroli odwoławczej w zakresie weryfikacji oceny dowodów.
Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu, o kosztach sądowych postępowania w przedmiocie skargi orzekając na podstawie art. 166 ustawy Prawo o Prokuraturze.
aw