Warszawa, dnia 1 września 2022 r.
Sygn. akt VI Ka 576/22
|
UZASADNIENIE
|
|
Formularz UK 2
|
Sygnatura akt
|
VI Ka 576/22
|
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
|
2
|
|
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
|
|
1.1.
Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 21 lutego 2022r. sygn. akt V K 418/21
|
|
1.2.
Podmiot wnoszący apelację
|
|
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
|
|
☐ oskarżyciel posiłkowy
|
|
☐ oskarżyciel prywatny
|
|
☒ obrońca
|
|
☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
|
|
☐ inny
|
|
1.3.
Granice zaskarżenia
|
|
1.1.1.
Kierunek i zakres zaskarżenia
|
|
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
|
☒ w całości
|
|
☐ w części
|
☐
|
co do winy
|
|
☐
|
co do kary
|
|
☐
|
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
|
|
1.1.2.
Podniesione zarzuty
|
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
|
|
☐
|
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
|
|
☐
|
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
|
|
☒
|
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
|
|
☒
|
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
|
|
☐
|
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
|
|
☐
|
art. 439 k.p.k.
|
|
☐
|
brak zarzutów
|
|
1.4.
Wnioski
|
|
☒
|
uchylenie
|
☒
|
zmiana
|
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
|
|
1.5.
Ustalenie faktów
|
|
1.1.3.
Fakty uznane za udowodnione
|
|
Lp.
|
Oskarżony
|
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
|
Dowód
|
Numer karty
|
|
2.1.1.1.
|
A. A.
|
karalność oskarżonego
|
informacja z KRK
|
266-269
|
| |
|
|
|
|
|
1.1.4.
Fakty uznane za nieudowodnione
|
|
Lp.
|
Oskarżony
|
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
|
Dowód
|
Numer karty
|
|
2.1.2.1.
|
A. A.
|
oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu
|
historia operacji bankowych i wraz z umową rachunku
|
224-240
|
|
1.6.
Ocena dowodów
|
|
1.1.5.
Dowody będące podstawą ustalenia faktów
|
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1
|
Dowód
|
Zwięźle o powodach uznania dowodu
|
|
2.1.1.1
|
Informacja z KRK
|
sąd obdarzył wiarą informację z KRK albowiem został wystawiona przez uprawniony podmiot w zakresie jego kompetencji oraz nie była kwestionowana przez strony
|
|
1.1.6.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
|
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
|
Dowód
|
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
|
|
2.1.2.1
|
historia operacji bankowych i wraz z umową rachunku
|
Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska obrony jakoby przedłożone w apelacji dowody miały wykluczać sprawstwo oskarżonego i wskazywać na popełnienie przestępstwa wyłącznie przez inną osobę z która oskarżony w żaden sposób nie współdziałał. Fakt dostępu do konta po dacie osadzenia oskarżonego w zakładzie karnym przez inną osobę dowodzi tylko i wyłącznie tej okoliczności nie zaś tego, że to inna osoba popełniła czyn przypisany oskarżonemu .
|
|
3.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
|
|
Lp.
|
Zarzut
|
|
|
3.1.
|
obraza przepisów postepowania art. 4 kpk i art. 7 kpk polegająca na dowolnej ocenie materiału dowodowego co mogło mieć wpływ na treść wyroku poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych . Zarzut sformułowany jest przez obrońcę jak i należy rozumieć treść apelacji także przez oskarżonego
|
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
|
|
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
|
|
|
Na wstępie zdaniem Sądu Okręgowego należy zaznaczyć, że ocena dowodów poczyniona przez sąd I instancji jest bezstronna, pełna i wolna od błędów faktycznych czy logicznych oraz zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, natomiast próby jej podważenia przez obrońcę oskarżonego są niczym innym jak zwykłą polemiką ze swobodną oceną dowodów. Sąd Rejonowy dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w tej części rozważył szczegółowo i wszechstronnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zeznania pokrzywdzonej oraz wyjaśnienia oskarżonego, a także dowody z treści dokumentów. Wskazał którym dowodom i dlaczego dał wiarę. Szczegółowo opisał także, którym zeznaniom i wyjaśnieniom nie dał wiary, przedstawiając motywy swoich ocen. Skoro więc ocena zebranych w sprawie dowodów, a więc wyjaśnień oskarżonego, zeznań pokrzywdzonej i dokumentów dokonana została przez Sąd Rejonowy z należytą starannością i wnikliwością, nie zawiera błędów natury logicznej, jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, to pozostaje ona pod ochroną art. 7 k.p.k. W sytuacji natomiast, gdy kontrola apelacyjna uzasadnia stwierdzenie, że zaskarżony wyrok znajduje pełne oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu (art.410 kpk), nie ma podstaw do zdyskwalifikowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie można mówić o obrazie przepisów postępowania, tj. art. 7 kpk.
Nie jest też zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jaki postawił wyrokowi skarżący. W tym miejscu przytoczyć należy kilka uwag natury ogólnej odnośnie tego zarzutu. Zgodnie z utrwalonym od lat poglądem, wyrażanym tak w doktrynie jak też w judykaturze, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procedurze dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywom art. 7 k.p.k., pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Zarzut obrazy przepisu art. 7 k.p.k. i w związku z tym dokonania błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający - oceniając dowody - naruszy zasady logicznego rozumowania, nie uwzględni przy ich ocenie wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., i brak będzie podstaw do kwestionowania dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych i końcowego rozstrzygnięcia, gdy nadto sąd nie orzeknie z obrazą art. 410 k.p.k. i 424 § 2 k.p.k. oraz nie uchybi dyrektywie art. 5 § 2 k.p.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2003 V KK 119/02, LEX nr 76996, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2008 r., II AKa 176/03, KZS 2009/5/65).W tej sprawie skarżący, wyrażając własną odmienną oceną poszczególnych dowodów i wyprowadzając własne wnioski w tym zakresie nie wykazał w wiarygodny i przekonywujący sposób, aby ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti nosiła cechy dowolności (wykraczając tym samym poza granice ocen swobodnych zakreślone dyrektywami art. 7 k.p.k.). Dla skuteczności zarzutu tego rodzaju (ukierunkowanego na kwestionowanie oceny dowodów) nie wystarczy wyrażenie własnego stanowiska, odmiennego od ustaleń Sądu meriti. Konieczne jest natomiast wykazanie w oparciu o dowody i ich wnikliwą ocenę, że ustalenia te są błędne, wskazanie możliwych przyczyn powstałych błędów i wszechstronne uargumentowanie własnego odmiennego stanowiska. Uwzględniając powyższe zastrzeżenia Sąd Okręgowy stwierdził, że obrońca oskarżonego tego rodzaju argumentacji i na takim poziomie jej przekonywalności, nie przedstawił. Nie dyskwalifikuje wiarygodności dowodów na których sąd się oparł wyrokując w sprawie podnoszona przez obrońcę okoliczność wypłat z konta oskarżonego czy połączeń z adresu poczty elektronicznej po osadzeniu oskarżonego w zakładzie karnym . W ocenie Sądu Okręgowego ta okoliczność nie pozwala uznać, iż sprawstwo oskarżonego jest wykluczone. Stanowi to nieudaną próbę przerzucenia odpowiedzialności na osobę , której nie można przesłuchać. Obrońca pomija, że oprócz telefonu zarejestrowanego na inną osobę powiązane z ogłoszeniem były telefon zarejestrowany na oskarżonego służący weryfikacji przy zakładaniu konta na (...) czy numer telefonu przypisany oskarżonemu z którego dokonano połączenia internetowego przy zamieszczaniu ogłoszenia służącego wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd. Ewentualne współdziałanie innej osoby i dostęp do poczty elektronicznej czy też korzystanie z zysków z przestępczej działalności i podejmowanie pieniędzy z konta nie jest w stanie zanegować trafności ustaleń sądu rejonowego co do realizacji znamion przestępstwa oszustwa przez oskarżonego .
Sąd Okręgowy po prześledzeniu procesu myślowego sądu meriti prowadzącego do wydania zaskarżonego orzeczenia nie znajduje żadnych podstaw by dopatrywać się błędu w ustaleniach faktycznych w sprawie a zatem uczyniony w tym kierunku zarzut jest chybiony.
|
|
|
Wniosek
|
|
|
uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
|
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
|
|
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
|
|
|
Wobec niezasadności zarzutów apelacji z przyczyn wskazanych wyżej, wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
|
|
|
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
|
|
4.1.
|
|
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
|
| |
|
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
|
|
1.7.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
5.1.1.
|
Przedmiot utrzymania w mocy
|
|
wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 21 lutego 2022r. sygn. akt V K 418/21
|
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
|
|
Żaden z zarzutów sformułowanych w apelacji obrońcy i oskarżonego nie zasługiwał na uwzględnienie. Również Sąd Okręgowy nie dopatrzył się także uchybień , które nakazywałyby uchylenie wyroku lub jego zmianę niezależnie od podniesionych zarzutów. Kara orzeczona w sprawie jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu i nie nosi znamion rażąco niesprawiedliwej surowości.
|
|
1.8.
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
5.2.1.
|
Przedmiot i zakres zmiany
|
| |
|
Zwięźle o powodach zmiany
|
| |
|
1.9.
Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
|
|
1.1.7.
Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
|
|
5.3.1.1.1.
|
|
☐ art. 439 k.p.k.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia
|
| |
|
5.3.1.2.1.
|
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
|
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia
|
| |
|
5.3.1.3.1.
|
Konieczność umorzenia postępowania
|
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
|
| |
|
5.3.1.4.1.
|
|
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
|
|
Zwięźle o powodach uchylenia
|
| |
|
1.1.8.
Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
|
| |
|
1.10.
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
|
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
|
Przytoczyć okoliczności
|
| |
|
|
6.
Koszty Procesu
|
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
|
Przytoczyć okoliczności
|
| |
Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym uznając, że nie będzie w stanie ich uiścić z uwagi na ograniczone możliwości zarobkowe co wynika z konieczności odbycia kary bezwzględnej pozbawienia wolności
|
|
7.
PODPIS
|
| |