V KZ 7/18

Sygn. akt V KZ 7/18

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie A.N.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 kwietnia 2018r.

zażalenia obrońcy na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Sz. z dnia 9 stycznia 2018r., sygn. akt II WKK […]

o odmowie przyjęcia kasacji od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Sz.

z dnia 6 grudnia 2017r., sygn. akt II AKz […]

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II WKK […] Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Sz. odmówił przyjęcia kasacji złożonej przez obrońcę podejrzanego A.N. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Sz. z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II AKz […] utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Sz. z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III Kp […] o ściągnięciu wartości majątkowych stanowiących przedmiot poręczenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a zaistniały w niej brak jest tzw. brakiem nieusuwalnym, toteż nie może ona otrzymać dalszego biegu.

Na to zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanej wskazując, „że istnieją przesłanki do przyjęcia kasacji albowiem prawidłowa analiza wszelkich okoliczności w przedmiotowej sprawie prowadzi do wniosku, iż postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2017 r. w sposób rażący narusza przepisy prawa, a co za tym idzie, zachodzi wyjątkowy wypadek wymagający przyjęcia kasacji.”

Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Zgodnie z dyspozycja art. 519 k.p.k. stronie przysługuje prawo do wniesienia kasacji jedynie od dwóch kategorii postanowień:

- prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postepowania,

- zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.

We wszystkich pozostałych przypadkach, postanowienia sądów mogą być skarżone kasacją jedynie przez podmioty szczególne wskazane w art. 521 k.p.k.

W niniejszej sprawie, sporządzenie i wniesienie kasacji przez stronę było zatem niedopuszczalne i słusznie wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.

Jedynie na marginesie zauważyć należy, że analizując wniesiony środek odwoławczy dostrzec można intencję jego autora, która w sposób jednoznaczny wskazuje na chęć poddania kontroli Sądu Najwyższego prawomocnej decyzji sądu o ściągnięciu kwoty poręczenia majątkowego. Temu służyć ma przywołany w treści zażalenia wywód jego autora przekonujący o wyrządzonej krzywdzie. Rzecz jednak w tym, że rozpoznając wniesiony w tym postępowaniu środek odwoławczy, Sądu Najwyższego nie był władny badać go merytorycznie, a jego kompetencje ograniczały się wyłącznie do analizy dopuszczalności wniesienia przez stronę środka odwoławczego od zaskarżonego zarządzenia. Ta zaś, jak wskazano wyżej, w realiach tego postepowania, nie mogła budzić wątpliwości.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

a.ł