V KZ 6/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
Dnia 9 maja 2025 r.
w sprawie H. S.,
oskarżonej z art. 216 § 1 k.k.,
wobec której postępowanie karne, na podstawie art. 66 § 1 k.k. w zw. z art. 67 § 1
k.k., warunkowo umorzono na okres roku próby,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 9 maja 2025 r.,
zażalenia oskarżonej
na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 3 stycznia 2025 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku
Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 916/24
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
[PŁ]
UZASADNIENIE
Przewodniczący IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w
Bydgoszczy, zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2025 r., odmówił przyjęcia wniosku
oskarżonej H. S. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu
Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 916/24, gdyż
V KZ 6/25
2
oskarżona złożyła ten wniosek w dniu 28 grudnia 2024 r., a więc z przekroczeniem
zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła oskarżona. Nie sformułowała
żadnych zarzutów, a jedynie przyznała, że wniosek o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2024 r.,
sygn. akt IV Ka 916/24 wysłała do ww. sądu w dniu 28 grudnia 2024 r., zaś na
rozprawę, na której zapadł wyrok nie mogła przybyć z powodu choroby. Podała też,
że jej obecność na rozprawie nie była obowiązkowa, ponadto przekonana była, że
„wyrok zapadnie później”, a obliczając termin na złożenie wniosku o uzasadnienie
wyroku „nie wlicza się niedziel i świąt”. Zaznaczyła przy tym, że spóźniła się „tylko o
jeden dzień” i nie zna przepisów prawa. W dalszej części zażalenia szeroko
przedstawiła stan sprawy, własną ocenę zeznań świadków, kwestionując przy tym
postawiony wobec niej zarzut i dowodząc swojej niewinności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W zaskarżonym zarządzeniu wskazano, że oskarżona H. S. złożyła wniosek o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z
dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt IV Ka 916/24 (w placówce pocztowej) w dniu 28
grudnia 2024 r., tj. jeden dzień po terminie. Zaznaczono, że stosownie do treści
przepisu art. 422 § 1 k.p.k. stosowanego w postępowaniu odwoławczym (art. 458) w
oparciu o art. 457 § 2 k.p.k. termin 7-dniowy do złożenia wniosku o sporządzenie i
doręczenie uzasadnienia wyroku, rozpoczął swój bieg od daty ogłoszenia wyroku, tj.
od dnia 19 grudnia 2024 r. Wprawdzie H. S. nie była obecna przy ogłoszeniu wyroku,
na co wskazuje się w zarządzeniu upoważnionego sędziego (przewodniczącego),
jednak nie oznacza to innego biegu terminu, o którym jest mowa w przepisie art. 422
§ 1 k.p.k. — bez względu na przyczynę nieobecności wnioskodawcy podczas
ogłaszania wyroku. Należy zauważyć i zaakcentować, że o terminie rozprawy
apelacyjnej, na której zapadł wyrok, oskarżona, jak i jej obrońca zostali prawidłowo
zawiadomieni (k. 147 i k. 151). Żadne z nich nie wystąpiło z wnioskiem o odroczenie
terminu rozprawy apelacyjnej, nie usprawiedliwiło też swojej nieobecności. Wskazany
zatem termin do złożenia przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 27 grudnia 2024 r.,
co w konsekwencji spowodowało odmowę jego przyjęcia.
V KZ 6/25
3
Powyższe ustalenia – w istocie niekwestionowane przez skarżącą – uznać
należy za prawidłowe. Znajdują one potwierdzenie w aktach sprawy II K 296/23, z
których wynika, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu
odwoławczego oskarżona złożyła w dniu 28 grudnia 2024 r. (sporządziła go w dniu
27 grudnia 2024 r., a w dniu 31 grudnia 2024 r. wpłynął on do Biura Podawczego
Sądu Okręgowego w Bydgoszczy – zob. koperta k. 156, wniosek opatrzony
prezentatą k. 155), a więc z przekroczeniem zawitego siedmiodniowego terminu,
określonego w art. 422 § 1 k.p.k. Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia jako przyczynę
niedochowania 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia wyroku wskazuje powody zdrowotne (bliżej nieokreśloną chorobę),
jednakże na tę okoliczność nie przedstawiła żadnego dowodu w postaci
dokumentacji medycznej, co czyni ją gołosłowną, a przy tym nieuzasadnioną w
sytuacji, gdy o terminie rozprawy apelacyjnej w dniu 19 grudnia 2024 r., na której
zapadł wyrok, została prawidłowo zawiadomiona i nie podjęła osobiście bądź przez
obrońcę żadnych kroków (faktycznych i prawnych) wskazujących na zainteresowanie
postępowaniem odwoławczym (apelacyjnym), w szczególności jego wynikiem. Jej
przypuszczenia, że „wyrok zapadnie później”, czy te dotyczące obliczenia terminu na
złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, podobnie jak i usprawiedliwienia, że
spóźniła się „tylko o jeden dzień” i nie zna przepisów prawa, zestawione z faktem
reprezentowania jej przez profesjonalnego obrońcę czy dochowania terminu do
złożenia przedmiotowego zażalenia ⎯ w kontekście jednoznacznej regulacji
procesowej dotyczącej terminu na złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i
doręczenie uzasadnienia wyroku ⎯ należy uznać za całkowicie chybione.
W tym stanie rzeczy, słusznie odmówiono przyjęcia wniosku oskarżonej H. S.
o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, gdyż został
on złożony po upływie terminu zawitego z art. 422 § 1 k.p.k., czego skarżąca
skutecznie nie podważa. Dlatego zaskarżone zarządzenie nie może być wzruszone.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.
[PŁ]
[r.g.]
V KZ 6/25
4
[r.g.]
