Sąd Najwyższy

V KZ 55/25

postanowienie SN z dnia 2025-12-16

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 55/25
Data orzeczenia2025-12-16
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca), SSN Jerzy Grubba (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KZ 55/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 grudnia 2025 r. SSN Jerzy Grubba w sprawie M.J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2025r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 7 lipca 2025r. (V Ka 277/24) o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025r. na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie [WB] UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Skazany w swym zażaleniu w istocie nie kwestionuje tego, że nie dochował terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 czerwca 2025r. Jak tłumaczy to, w jego ocenie do biegu terminu zawitego liczone powinny być tylko dni tzw. „pracujące”. Skazany nie ma jednak racji, z dyspozycji art. 123§3 k.p.k. wynika bowiem jednoznacznie, że „jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy lub na sobotę, czynność można wykonać następnego dnia, V KZ 55/25 2 który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą”. Zapis ten jest bardzo jasny oraz jednoznaczny i nie wynika z niego, że do terminu zwitego nie wlicza się dni wolnych oraz sobót, a to, że termin taki nie może zakończyć swego biegu w dzień wolny albo sobotę. W tej sytuacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się skuteczna. Podobnie jak wskazanie, że skazany nie wiedział o tym, jak liczyć powyższy termin, gdyż nie został o tym pouczony. Nie można wszak zapominać, że w procesie korzystał on z pomocy obrońcy. Niezależnie jednak od powyższego, skoro Sąd prawidłowo ustalił, że skazany uchybił terminowi, to argumentacja dotycząca powodów tego uchybienia nie może być przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego, a mogłaby ewentualnie być podniesiona we wniosku złożonym w trybie art. 126 k.p.k. – o przywrócenie terminu zawitego. Przy czym w tym postępowaniu skazany musiałby wykazać, że niedotrzymanie tego terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [WB] [r.g.]

Zapytaj AI o to orzeczenie