Sygn. akt V KZ 55/17
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie M.P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 grudnia 2017 r.
zażalenia ukaranego
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego
Sądu Apelacyjnego w [...]
z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt II AKo […]
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
w sprawie prawomocnie zakończonej
wyrokiem Sądu Okręgowego w K.
z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt V Ka […]
na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 31 października 2017 r. odmówiono przyjęcia do rozpoznania wniosku M.P. o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt V Ka […]. Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania było nieuzupełnienie przez ukaranego braku formalnego, polegającego na niedopełnieniu wymogu tzw. „przymusu adwokackiego”, a zatem sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w.), w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio obrońca z urzędu radca prawny R.T. poinformowała o braku podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania (k.18,31). Wezwany do usunięcia braku formalnego ukarany w zakreślonym terminie braku tego nie usunął.
W zażaleniu ukarany podniósł okoliczności, które w jego ocenie świadczą o konieczności wznowienia postępowania z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. Argumentacja autora zażalenia zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie ma znaczenia dla oceny zasadności skarżonego rozstrzygnięcia, skoro wywód koncentruje się wyłącznie na wykazaniu uchybień, jakimi obarczony jest, w ocenie skarżącego, prawomocny wyrok skazujący wydany w sprawie X W […]. Jednak do badania tych uchybień Sąd Najwyższy nie jest uprawniony, albowiem nie został skutecznie procesowo złożony wniosek o wznowienie postepowania, a przedmiotem zażalenia jest li tylko prawidłowość decyzji, która właśnie „blokuje” to postępowanie.
W aktualnym stanie prawnym przepisy procedury karnej nie dopuszczają żadnego odstępstwa od ustanowionego w art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w. wymogu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę albo pełnomocnika. Przymus adwokacki przy sporządzaniu wniosku o wznowienie postępowania ma charakter bezwzględny. Skoro, zatem wyznaczony w tej sprawie z urzędu obrońca po przeanalizowaniu sprawy złożył opinię z której wynika, że nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a ukarany nie ustanowił obrońcy z wyboru, który w jego imieniu ewentualnie sporządziłby i podpisał ów wniosek o wznowienie, do czego ukarany został wezwany zarządzeniem z dnia 20 września 2017 r. (doręczonym w dniu 26 września 2017 r. k. 41), to wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie postępowania było zgodne z przepisami prawa, tj. z treści art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 113 § 1 k.p.s.w.
Z tych powodów orzeczono, jak w postanowieniu.