V KZ 38/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 sierpnia 2025 r.
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 26 sierpnia 2025 r.,
w sprawie M.M.
skazanego z art. 279 § 1 k.k.
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Piotrkowie
Trybunalskim z dnia 30 czerwca 2025 r. o uznaniu wniosku o przywrócenie terminu
do wniesienia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu
Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt IV
Ka 552/24, IV Zaż 10/25, za bezskuteczny
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie jest zasadne.
Wyrokiem z dnia 1 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie
Trybunalskim, sygn. akt IV Ka 552/24, po rozpoznaniu apelacji oskarżonego M.M. i
jego obrońcy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 27
maja 2024 r., sygn. akt II K 938/23, którym skazano ww. za popełnienie
przestępstwa z art. 279 § 1 k.k.
Zgodnie z treścią art. 126 § 1 k.p.k. wniosek o sporządzenie pisemnego
uzasadnienia wskazanego wyroku skazany (i jego obrońca) mógł złożyć w terminie
V KZ 38/25
2
7 dni od daty jego ogłoszenia, a więc do dnia 8 października 2024 roku. Należy
zaznaczyć, że M.M. był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy
odwoławczej w Sądzie Okręgowym wyznaczonej na dzień 1 października 2024
roku (na której ogłoszono wyrok). W tym czasie przebywał w Areszcie Śledczym w
W. i nie wnosił o doprowadzenie go na termin rozprawy w sądzie II instancji. Na
rozprawie apelacyjnej i podczas ogłoszenia – wydania wyroku była obecna obrońca
oskarżonego z urzędu (protokół – k. 285).
Wnioskiem z dnia 6 listopada 2024. roku (k. 327 - 328) skazany zwrócił się o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego
uzasadnienia opisanego wyroku Sądu Okręgowego.
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. uznano wniosek skazanego za
bezskuteczny (postanowienie – k. 334), które to orzeczenie zostało następnie
uchylone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r., V KZ 7/25
(k. 352 – 353).
W kolejnej fazie postępowania skazanego wezwano do uzupełnienia braku
formalnego wniosku w zakresie - w szczególności - podania przyczyny niezłożenia
pisma procesowego w terminie ustawowym (zarządzenie z dnia 20 maja 2025 r. –
k. 358). W odpowiedzi na wezwanie, skazany nadesłał pismo z dnia 5 czerwca
2025 r. (k.363), nie wskazując jednak tego, do czego był wezwany, tj. przede
wszystkim określenia przyczyny, w powyższym rozumieniu, oraz podania do kiedy
trwała (ewentualnie ustała) ta przeszkoda do złożenia wniosku o uzasadnienie.
Skazany argumentował, że doszło do „pomylenia” przedmiotowej sprawy (IV Ka
552/24) z inną sprawą karną, bliżej nieokreśloną. Zasadnie uznano w instancji a
quo, że z treści wniosku nie wynikało - do kiedy trwała przeszkoda
uniemożliwiająca dochowanie siedmiodniowego, kodeksowego terminu, ani na
czym polegała ta przyczyna (wniosek zawiera dosłownie trzy zdania, a M.M.
wskazał tylko, że „pojawiły się nowe okoliczności”).
Termin, o którym mowa w art. 120 § 2 k.p.k. jest terminem zawitym, co
oznacza, że czynność procesowa dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. W
świetle art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu
jest wykazanie (podkreślenie – SN), że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło
z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od
V KZ 38/25
3
daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w
ustawowym terminie. Warunkiem formalnym jest również dopełnienie czynności,
która miała być w terminie wykonana. Ciężar wykazania przyczyn niedotrzymania
terminu zawitego spoczywa na stronie, która wnosi o jego przywrócenie.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że braków formalnych
wniosku nie usunięto i należało uznać wniosek za bezskuteczny.
Podstawą normatywną takiej decyzji procesowej jest przepis art. 120 § 2
k.p.k.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[WB]
[r.g.]
