Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-09-03
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KZ 36/15
POSTANOWIENIE
Dnia 3 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Sobczak
w sprawie A. M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 3 września 2015 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie uprawnionego Sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II AKo 55/15,
odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu
z dnia 17 stycznia 2014r., sygn. akt II K 509/13 oraz
Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 13 maja 2014r., sygn. akt IV Ka 124/14
na podstawie art. 437 § 1 kpk
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Skazany A.M. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt II K 509/13 oraz Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV Ka 124/14.
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono skazanemu przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako obarczonego brakiem formalnym (art. 545 § 2 k.p.k.).
Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, nie zgadzając się z jego treścią.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie.
Analiza akt sprawy dokonana w kontekście podejmowanych w sprawie w czynności potwierdziła prawidłowość wydanej w odniesieniu do wniosku A.M. decyzji. Zaskarżone zarządzenie – niezależnie od ponoszonych w zażaleniu argumentów – wolne jest od jakichkolwiek uchybień.
Z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że „wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego”.
Słusznie zatem uznano, że osobisty wniosek skazanego o wznowienie postępowania dotknięty jest brakiem formalnym, co skutkować musiało odmową jego przyjęcia. Zauważyć należy, że umożliwiono skazanemu skorzystanie z pomocy prawnej wyznaczonego obrońcy z urzędu obrońcy (k. 69), który po przeprowadzonej analizie akt sprawy pod kątem wystąpienia podstaw wznowieniowych, wydał opinię o braku podstaw do sporządzenia i popisania wniosku o wznowienie postępowania w stosunku do tego skazanego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt II K 509/13 oraz Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV Ka 124/14 (k. 75 i n.)
A.M. zarządzeniem z dnia 28 maja 2015 r. (k. 95) został wezwany do uzupełnienia barku formalnego wniosku w terminie 7 dni poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru pod rygorem odmowy jego przyjęcia. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru skazany otrzymał treść tego zarządzenia w dniu 3 czerwca 2015 r. (k.100). Termin zaś uzupełnienia braku mijał 10 czerwca 2015 r.
Skoro braku formalnego skazany nie uzupełnił do tego czasu, to prawidłowo odmówiono zaskarżonym zarządzeniem przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyn formalnych.
Nadmienić jedynie należy, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem skazany może to uczynić w przyszłości po zebraniu odpowiednich środków finansowych i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
l.n
