Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2020-09-01
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KZ 33/20
POSTANOWIENIE
Dnia 1 września 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 1 września 2020 r.,
zażalenia skazanego A. D.
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
(...) z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt II AKo (…),
o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II
Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 czerwca 2020 r., o
odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Złożone przez skazanego A. D. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 122 § 2 k.p.k. terminy do wnoszenia środków zaskarżenia są terminami zawitymi. Takim zatem terminem jest termin do złożenia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Przepis art. 123 k.p.k. określa zasady obliczania terminów zawitych. Zgodnie z tym przepisem do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin – w realiach niniejszej sprawy jest to 29 czerwca 2020 r. ( dzień w którym skazany pokwitował otrzymanie odpisu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2020 r. ). W tej sytuacji bieg siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia kończył się z dniem 6 lipca 2020 r. Poza sporem jest, że skazany A. D. zażalenie złożył w dniu 7 lipca 2020 r. ( adnotacja na kopercie ). Wbrew poglądowi z zażalenia, zasadnie zatem Przewodniczący II Wydziału Karnego zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 lipca 2020 r., odmówił przyjęcia zażalenia skazanego, jako złożonego po upływie zawitego siedmiodniowego terminu, gdyż przepis art. 429 § 1 k.p.k. nakazuje takie postąpienie.
Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszym postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do rozstrzygania odnośnie prawidłowości postępowania w którym doszło do skazania A. D., a do tego w istocie zmierzają w większości wywody z zażalenia.
Kierując się przedstawionym motywami Sąd Najwyższy postanowił zatem jak na wstępie.
