V KZ 22/19

Sygn. akt V KZ 22/19

POSTANOWIENIE

Dnia 18 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Przemysław Kalinowski

w sprawie C. K.

skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 18 czerwca 2019 r.,

zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego

II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 30 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKo […],

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w S.

z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt VII K […],

zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w S.

z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt IV Ka […]

na podstawie art. 437 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego C. K. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt VII K […], zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt IV Ka […].

Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania był brak sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata albowiem skazany – wezwany pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. (otrzymanym w dniu 9 kwietnia 2019 r.) do uzupełnienia braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata lub radcę prawnego - nie uzupełnił tych braków, przez co jego inicjatywa nie spełnia ustawowych wymagań obowiązujących w tym zakresie.

Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany C. K., argumentując, że – w jego przekonaniu – obrońca z urzędu wyznaczony przez Sąd Apelacyjny w […] nie wykorzystał wszystkich informacji przekazanych mu w celu uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania. Stąd też opinia obrońcy przekazana Sądowi o braku podstaw do sporządzenia przedmiotowego wniosku, nie uwzględniła tych okoliczności, które – w przekonaniu skarżącego – uzasadniają wystąpienie z takim wnioskiem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego C.K. nie mogło zostać uwzględnione. Przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k., wniosek o wznowienie postępowania (o ile nie pochodzi od prokuratora) jest objęty przymusem adwokackim. Oznacza to bezwzględny obowiązek sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata lub radcę prawnego. W tej sprawie wymaganie ustawy procesowej obowiązujące w tym względzie, nie zostało spełnione. Istnienie tej przeszkody formalnej oraz jej skutki procesowe uniemożliwiają Sądowi Najwyższemu ustosunkowanie się do wypowiedzi skarżącego zawartych w zażaleniu, a dotyczących potrzeby przeprowadzenia nowych dowodów i kwestionujących prawidłowość ustaleń poczynionych w toku procesu przez sąd meriti. Merytoryczna kontrola w tym zakresie oraz ewentualne uzupełnienie postępowania dowodowego w drodze przeprowadzenia dowodów dotychczas nieznanych sądowi może bowiem nastąpić dopiero po złożeniu wniosku odpowiadającego wymaganiom proceduralnym określonym w przepisach kodeksu postępowania karnego. Natomiast w realiach tej sprawy nie doszło jeszcze w ogóle do wszczęcia postępowania wznowieniowego.

Zauważyć jednak trzeba, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczone terminem (arg. ex. art. 542 § 5 k.p.k.), wobec czego – w razie powstania możliwości spełnienia formalnych wymagań ustawowych o jakich była wyżej mowa – otwarta pozostanie droga do wystąpienia z wnioskiem odpowiadającym tym wymaganiom.

W sytuacji, gdy skarżący C.K. nie wykazał aby zakwestionowane zarządzenie dotknięte było jakąkolwiek wadą natury faktycznej lub prawnej, należało postanowić, jak na wstępie.