Sąd Najwyższy

V KO 62/22

zarządzenie z dnia 2022-06-29

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 62/22
Data orzeczenia2022-06-29
Rodzaj orzeczeniazarządzenie
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KO 62/22

ZARZĄDZENIE

Dnia 29 czerwca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie S. G.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 29 czerwca 2022r.

wniosku skazanego o wznowienie postępowania

na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.

zarządził:

odmówić przyjęcia wniosku

UZASADNIENIE

Jak wynika z uzasadnienia wniosku jego przedmiotem jest postępowanie o udzielenie przerwy w odbywaniu kary rozstrzygnięte orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2022r. w sprawie II AKzw (…). Przyjęcie jednak takiego środka odwoławczego (wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia) byłoby niedopuszczalne z mocy ustawy – art. 429§1 k.p.k.

Z istoty swojej wznowienie postępowania dotyczyć może tylko takich rozstrzygnięć, które prawomocnie i ostatecznie rozstrzygają daną sprawę – art. 540§1 k.p.k. Takiego charakteru nie ma większość orzeczeń zapadających w postępowaniu wykonawczym – dotyczy to również rozstrzygnięć co do udzielenia przerwy w odbywaniu kary. Rozstrzygnięcia te bowiem nie mają charakteru trwałego, a wnioski o udzielenie przerwy w takcie odbywania kary mogą być składane przez skazanych wielokrotnie. Tak też zagadnienie to jednolicie postrzegane jest w orzecznictwie sądów i literaturze (vide: Matras Jarosław komentarz do art. 540 w Kodeks postępowania karnego. Komentarz, [red.] Dudka Katarzyna, wyd. II, Warszawa 2020).

Skoro zatem wniosek złożony przez S. G. jest niedopuszczalny z mocy prawa, należało, na podstawie art. 545§1 k.p.k. w zw. z art. 530§2 k.p.k., odmówić jego przyjęcia.

Kierując się przedstawionymi względami zarządzono, jak na wstępie.

Nie ma natomiast przeszkód, aby skazany wystąpił w przyszłości z kolejnym wnioskiem o udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary. Skoro zaś uważa, że w związku z prowadzonym w tym przedmiocie postepowaniem dopuszczono się przestępstwa, powinien złożyć zawiadomienie o jego popełnieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie