Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-11-06
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KO 54/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie z wniosku skazanego D. J.
o wznowienie postępowania w sprawie III K […] Sądu Okręgowego w Ś., zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […],
z dnia 29 listopada 2007r, sygn. akt II AKa […]
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 6 listopada 2013 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego
z dnia 24 września 2013r, sygn. akt VKO 54/13,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Wskazanym powyżej zarządzeniem Przewodniczący V Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku skazanego D. J. o wznowienie postępowania we wskazanej powyżej sprawie – wobec tego, że skazany wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku przez złożenie go jako sporządzonego przez obrońcę z wyboru, braku tego nie usunął.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany. Wniósł w nim o: wniesienie na jego rzecz kasacji i „zmianę mecenasa z urzędu (…) który złożył wniosek o wznowienie w jego sprawie”. Innych stwierdzeń, odnoszących się do treści zaskarżonego zarządzenia, to zażalenie skazanego już nie zawiera.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne, brak jest jakichkolwiek powodów do zakwestionowania poprawności zaskarżonego nim zarządzenia, skoro zapadło ono w oparciu o obowiązujące, wskazane w jego podstawie prawnej przepisy. Sam skazany także ich nie określa, podobnie jak i przyczyn dla których należałoby mu wyznaczyć kolejnego obrońcę z urzędu w postępowaniu wznowieniowym.
Analizując treść opinii wyznaczonego skazanemu w tym postępowaniu obrońcy z urzędu o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (k 55-56) nie można uznać, by obrońca ten w sposób nierzetelny wykonał powierzone mu obowiązki i by istniały obecnie jakiekolwiek podstawy (sam skazany, co należy w tym miejscu przypomnieć, też ich nie podaje) do wyznaczenia mu w tym postępowaniu kolejnego obrońcy z urzędu. W związku z treścią zażalenia skazanego zauważyć też należy, iż decyzja obrońcy z urzędu odnośnie sporządzenia (bądź zaniechania tego) wniosku o wznowienie postępowania w danej sprawie, jest zawsze jego suwerenną, autonomiczną decyzją (art. 84 § 3 k.p.k.). Stąd też (niezależnie od powyżej przedstawionych względów) nie jest możliwe – w świetle obowiązujących przepisów – nakazanie wyznaczonemu z urzędu obrońcy sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postępowania.
Z tych to względów, postanowiono jak wyżej.
aw
