V KO 5/25
ZARZĄDZENIE
Dnia 13 marca 2025 r.
SSN Wiesław Kozielewicz w związku z pismem skazanego M. K. z
dnia 10 października 2024 r., a przesłanym przez Sąd Apelacyjny
w Łodzi w dniu 8 stycznia 2025 r., dotyczącym wznowienia z
urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 września 2020 r. r., sygn. II AKa
333/19, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd
Najwyższy postępowania o wznowienie wskazanego wyżej
postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 17 lipca 2019 r. r., sygn. akt II K
23/19, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 września 2020 r. r.,
sygn. II AKa 333/19, M. K. wymierzono karę łączną 9 lat pozbawienia wolności.
Skazany M. K., domaga się wznowienia z urzędu, postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 września 2020 r.,
sygn. II AKa 333/19, gdyż w składzie tego Sądu był SSO X. Y. (del. do SA),
powołany na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Brak jest podstaw do wznowienie postępowania z urzędu.
W uzasadnieniu uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,
V KO 5/25
2
BSA I-4110-1/2020, wskazano, że następcza kontrola spełnienia standardu
bezstronności i niezawisłości sądu dokonywana jest w konkretnym postępowaniu i
ma charakter kontroli sądu, nie zaś poszczególnego sędziego, jej
przeprowadzenie nie rzutuje na możliwość udziału danego sędziego w składzie
sądu przeprowadzającym inne postępowanie oraz nie może wiązać innego składu
sądu.
Orzekający w sprawie II AKa 333/19, sędzia X. Y., w dacie orzekania, to
jest w dniu 21 września 2020 r., był sędzią Sądu Okręgowego w Łodzi, na które
to stanowisko został powołany postanowieniem Prezydenta RP z dnia 29
czerwca 2011 r. Orzekał w dniu 21 września 2020 r. w Sądzie Apelacyjnym w
Łodzi w ramach tzw. delegacji. Na stanowisko sędziego Sadu Apelacyjnego w
Łodzi został powolany w dniu 3 marca 2022 r. Zatem kwestie o którym mowa, w
powołanej przez M. K. uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,
BSA I-4110-1/2020, w realiach niniejszej sprawy nie mogą zostać rozważone.
Należy też przypomnieć, iż w uchwale składu Siedmiu Sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48,
wyrażono pogląd, że w postępowaniu o wznowienie postępowania, ujętym w art.
542 § 3 k.p.k., istnieje zawsze możliwość wykorzystania inicjatywy stron w celu
usunięcia rzeczywistych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. Pełne
zastosowanie znajduje tu instytucja przewidziana w art. 9 § 2 k.p.k., umożliwiająca
stronie wystąpienie z wnioskiem (sygnalizacją) o dokonanie czynności z urzędu.
Ta inicjatywa, w razie potwierdzenia zaistnienia wskazanego uchybienia, może
prowadzić do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego, zaś w braku
zaistnienia uchybienia skutkującego obowiązkiem wszczęcia z urzędu
postępowania wznowieniowego, nie wymaga wydania orzeczenia stwierdzającego,
że wskazywana usterka nie występuje.
W realiach niniejszej sprawy można byłoby zatem poprzestać jedynie na
pisemnym poinformowaniu skazanego M. K., o braku podstaw do wszczęcia
postępowania wznowieniowego z urzędu, jednakże za celowe uznano decyzję o
braku prawnych podstaw do wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu
podjąć w formie niezaskarżalnego zarządzenia.
V KO 5/25
3
POUCZENIE
Od niniejszego zarządzenia nie przysługuje środek odwoławczy.
[J.J.]
[r.g.]
