V KO 49/26
ZARZĄDZENIE Dnia 22 kwietnia 2026 r.
SSN Eugeniusz Wildowicz
Na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429
§ 1 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku M. K. z dnia 15 grudnia
2025 r. (data wpływu) o wznowienie z urzędu postępowania
wykonawczego zakończonego postanowieniem Sądu
Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II
AKzw 2235/25, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu
Okręgowego w Gdańsku z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt VI
Kow 1761/25/pr, w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w
wykonaniu kary pozbawienia wolności, jako niedopuszczalnego z
mocy ustawy.
[J.J.]
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gdańsku, postanowieniem z dnia 24 września 2025 r., sygn.
akt VI Kow 1761/25/pr, na podstawie art. 153 § 2 k.k.w. odmówił skazanemu M.K.
udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu zażaleń wniesionych przez
skazanego i jego obrońcę, postanowieniem z dnia 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II
AKzw 2235/25, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
V KO 49/26
2
W dniu 15 grudnia 2025 r. do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wpłynęło
pismo M. K. , w którym domagał się on wznowienia postępowania w tej sprawie.
We wniosku podniósł, że Sąd odwoławczy był nienależycie obsadzony, jako że w
jego składzie zasiadał sędzia SA X.Y., który został awansowany do Sądu
Apelacyjnego w Gdańsku na wniosek wadliwie ukształtowanej KRS.
Złożony przez skazanego wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Wznowienie postępowania w postępowaniu wykonawczym jest
dopuszczalne w bardzo ograniczonym zakresie – wyłącznie w stosunku do
orzeczeń, które kończą postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Cechy tej nie mają postanowienia dotyczące przerwy w wykonywaniu kary
pozbawienia wolności. Postanowienia w tym przedmiocie mogą podlegać wyłącznie
reasumpcji w trybie art. 24 § 1 k.k.w. – o ile ujawnią się nowe lub poprzednio
nieznane okoliczności istotne dla treści rozstrzygnięcia. Nie można zaś skutecznie
wnosić o wznowienie postępowań, w których je wydano, nawet podnosząc
wystąpienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej.
Kierując się treścią art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 430 § 1
k.p.k należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego jako niedopuszczalnego z
mocy ustawy.
[J.J.]
[a.ł]
SSN Eugeniusz Wildowicz
