V KO 34/21

Sygn. akt V KO 34/21

POSTANOWIENIE

Dnia 4 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki

w sprawie R. I.

skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 4 listopada 2021 r.,

kwestii dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (…),

zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P.

z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (…),

postanowił:

stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wskazanego wyżej postępowania sądowego;

UZASADNIENIE

Jako że wznowienie postępowania z powodu uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. możliwe jest wyłącznie z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.), to przesłane za pośrednictwem Prokuratury Krajowej pismo skazanego R. I. należało w myśl art. 9 § 2 k.p.k. potraktować jako sygnalizację konieczności wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (...), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (…). Skazany kolejny już raz wskazuje w swoim piśmie, że względem niego miało dojść do naruszenia zasady ne bis in idem wobec tego, że został przez sąd polski skazany za to samo przestępstwo, za które skazał go już Sąd Rejonowy w H. z dnia 11 stycznia 2007 r. (B 5398 – 06).

Trzeba tu dostrzec, że kwestia ta była już kilkukrotnie sygnalizowana przez skazanego we wcześniejszych jego pismach, które przekazane zostały Sądowi Najwyższemu. W efekcie tego Sąd Najwyższy wyjaśnił już skazanemu (zob. postanowienia SN z dnia 5 marca 2020 r., V KO 16/20 oraz z dnia 18 lutego 2021 r., V KO 131/20), że art. 542 § 4 k.p.k. wyraźnie zastrzega, iż wznowienie postępowania nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3 tego przepisu, czyli właśnie z powodu wspomnianych wcześniej bezwzględnych uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k., jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. Skoro zatem kwestia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci naruszenia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) była przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu odwoławczego, to nie jest dopuszczalne ponowne analizowanie tego zagadnienia w postępowaniu wznowieniowym.

Z tych właśnie względów, Sąd Najwyższy stwierdził brak warunków prawnych do rozpoznania kwestii wznowienia procesu ex officio (art. 542 § 4 k.p.k.). W konsekwencji brak było też podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia z urzędu, o co wniósł skazany w piśmie z dnia 21 pażdziernika 2021 r.

Dlatego też orzeczono, jak na wstępie.