V KK 547/19

Sygn. akt V KK 547/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 stycznia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)
‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

Protokolant Justyna Kryńska-Szufnara

w sprawie D. M. i J. Ł. ,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2020 r.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanych,

od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 12 marca 2019 r.,

sygn. akt IV Ka (…), zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt II K (…),

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej czynów określonych w pkt I tego wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2018 r. (sygn. akt II K (…)) D. M. oraz J. Ł. zostali uznani winnymi tego, że „w dniu 31 maja 2017 r. w miejscowości P., gm. S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z terenu posesji dokonali zaboru w celu przywłaszczenia dwóch kamer o łącznej wartości 500 zł oraz piły szablowej marki Skill o wartości 200 złotych, czym spowodowali łączne straty w wysokości 700 zł na szkodę A. Ł. tj. czynu z art. 278 § 3 k.k.” (pkt II i XI wyroku). Obu oskarżonym wymierzono kary łączne (uznani zostali winnymi także innych czynów, ale irrelewantnych z punktu widzenia niniejszego postępowania kasacyjnego) – D. M. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat; J. Ł. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat.

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 12 marca 2019 r. (sygn. akt IV Ka (…)) zmienił wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że uznał, iż oskarżeni nie dokonali zaboru piły, a wobec tego wartość skradzionego mienia wynosiła 500 zł. W pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy.

Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 119 § 1 k.w. polegające na zaniechaniu dokonania przez Sąd odwoławczy zmiany kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym D. M. i J. Ł. - w punkcie II i XI zaskarżonego wyroku Sądu meriti, w wyniku czego przypisano im popełnienie przestępstw stypizowanych w art. 278 § 3 k.k., pomimo dokonanej w wyniku kontroli odwoławczej zmiany opisu tych czynów i ustalenia, że oskarżeni, działając wspólnie i w porozumieniu, zabrali w celu przywłaszczenia mienie o wartości 500 zł, co nastąpiło z naruszeniem zasad określonych przepisem art. 4 § 1 k.k., albowiem w dacie orzekania Sądu Okręgowego obowiązywała już ustawa nowelizująca treść przepisu art. 119 § 1 k.w. ustalająca kwotową wartość skradzionego mienia w wysokości nie przekraczającej 500 zł stanowiącej wykroczenie, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że zachowanie obu oskarżonych nie wyczerpywało znamion przestępstwa kradzieży mienia.”

Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja okazała się zasadna.

W dacie orzekania przez Sąd odwoławczy art. 119 § 1 k.w. obowiązywał już w nowym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń oraz niektórych innych ustaw, statuując, iż kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 500 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi). W istocie zatem doszło do rażącego naruszenia wskazanych przez Prokuratora Generalnego przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia (skazanie za przestępstwo zamiast wykroczenia).

W ponownym postępowaniu Sąd zobligowany będzie ocenić charakter prawny czynu przypisanego oskarżonym w pkt II i XI wyroku Sądu meriti.