POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie Ł. Z.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2024 r.,

wniosku obrońcy skazanego

w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku

z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 748/22,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.,

postanowił

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Sierpcu, wyrokiem z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt II K 352/19, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 748/22, uznał Ł. Z. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wywiódł obrońca skazanego. Formułując zarzuty obrazy art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 170 § 1 pkt 2 i 6 k.p.k., art. 452 § 3 k.p.k., art. 180 § 1 k.p.k. i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, obrońca skazanego wniósł o uchylenie wyroków sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sierpcu.

W kasacji zamieszczono również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia.

Należy jednak podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Stanowisko Sądu Najwyższego, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, jest od lat niezmienne. O sytuacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym można mówić wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy kasacji, można nabrać przekonania o jej zasadności ze względu na rangę podniesionych zarzutów i ich oczywistą zasadność.

Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności kasacji, stwierdzić trzeba, że treść podniesionych w niej zarzutów i argumentacja przedstawiona na ich poparcie nie przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się oczy zasadności nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[J.J.]

[ał]