WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Adam Roch (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Małgorzata Bednarek
‎SSN Paweł Kołodziejski

w sprawie T. S.

skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 24 kwietnia 2024 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść

od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Radziejowie

z dnia 28 marca 2023 r., sygn. akt II K 53/23

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej nieorzeczenia
‎o obligatoryjnym środku karnym i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Radziejowie.

[J.J.]

Małgorzata Bednarek Adam Roch Paweł Kołodziejski

UZASADNIENIE

T.S. został oskarżony o to, że w dniu 10 lutego 2023 roku
‎w miejscowości P., powiecie r., posiadał wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii substancje psychotropowe w postaci metamfetaminy w ilości 2,30 grama oraz środki odurzające w postaci marihuany w ilości 0,72 grama, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 tej ustawy. Wyrokiem z dnia 28 marca 2023 roku, sygn. II K 53/23, Sąd Rejonowy w Radziejowie uznał oskarżonego T. S. za winnego powyżej opisanego czynu, za który na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Nadto, na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzekł od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia M. nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 200 złotych.

Kasację od powyższego rozstrzygnięcia na niekorzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego T. S. , jako sprawcy występku z art. 62 ust. 1 tej ustawy, środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 1.000 zł., podczas gdy stosownie do brzmienia ww. przepisu orzeczenie tego środka w wysokości od 1.000 do 60.000 zł jest obligatoryjne w sytuacji skazania sprawcy za przestępstwo określone m. in. w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Trafnie Prokurator Generalny wskazuje, że zgodnie z art. 70 ust. 4a ustawy
‎o przeciwdziałaniu narkomanii w przypadku skazania sprawcy m. in. za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ww. ustawy obligatoryjne jest orzeczenie świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 k.k. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie zawierającej się pomiędzy 1.000 a 60.000 zł. Powyższy przepis ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dodany został ustawą z dnia
‎5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1855), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2023 roku. Czynu przypisanego w zaskarżonym wyroku oskarżony dopuścił się w dniu 10 lutego 2023 roku. Sąd Rejonowy w Radziejowie nie orzekł tego obligatoryjnego środka karnego, zatem naruszenie z art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest oczywiste. Brak jego orzeczenia powoduje, że sąd dopuścił się rażącej obrazy prawa materialnego, a ta miała istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż oskarżony nie poniósł wszystkich konsekwencji prawnych swojego czynu, które zgodnie ze wskazanym przepisem prawa materialnego winien był ponieść.

Wobec powyższego zaskarżony wyrok należało uchylić w części dotkniętej stwierdzonym uchybieniem, czyli odnośnie do braku rozstrzygnięcia o obligatoryjnym środku karnym w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Dopuszczalność zaskarżenia, a zatem w konsekwencji uchylenia wyroku jedynie w części obejmującej brak określonego rozstrzygnięcia o środku karnym wynika z treści art. 425 § 2 zd. 2 k.p.k.

W toku ponownego rozpoznania sprawy we wskazanym zakresie, Sąd Rejonowy w Radziejowie wyda stosowne orzeczenie uwzględniając treść art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[J.J.]

[ał]

Małgorzata Bednarek Adam Roch Paweł Kołodziejski